Francis Bacon: Çığlık Atan Papaların ve Kafesteki Bedenlerin Ressamı

Francis Bacon, Velazquez'in Papa X. Innocentius Portresinden Sonra Çalışma

Francis Bacon kimdir?

Francis Bacon (1909–1992), Dublin’de doğup Londra’da çalışan, 20. yüzyılın en etkili figüratif, yani insanı ve nesneleri tanınır biçimde gösteren ressamlarından biri. Çığlık atan papalar, et parçaları ve cam kutulara kapatılmış, bükülüp eriyen bedenler resmetti; en büyük işlerini üç parçalı triptikler halinde yaptı. 2013’te bir triptiği, o güne kadar açık artırmada satılan en pahalı sanat eseri oldu. Eserlerini görmek için ilk adres Londra’daki Tate Britain.

“Muhtemelen şimdiye kadar resmedilmiş en iyi insan çığlığı.” — Francis Bacon, Poussin’in Masum Çocukların Katliamı tablosu için (Francis Bacon Vakfı’nın aktardığı söz)

Francis Bacon’ın resimleri sizi rahatsız etmek için yapılmış gibidir. Açık ağızlar, sıkılmış dişler, kasap çengelinde asılı etler, yüzü bir fırça darbesiyle silinip yeniden yazılmış insanlar. Ama bu sert görüntülerin arkasında resim tarihini çok iyi bilen biri durur. Velazquez’le, Rembrandt’la, Van Gogh’la, Picasso’yla sanki durmadan sohbet eder.

Bacon hiçbir sanat okuluna gitmedi. Otuzlu yaşlarına kadar kimse onu ciddiye almadı, o da ilk resimlerinin çoğunu kendi eliyle yok etti. Sonra 1945’te Londra’da gösterilen tek bir triptik her şeyi değiştirdi. Bu yazıda Francis Bacon’ın hayatını, sanat anlayışını, en önemli 10 eserini ve eserlerini nerede görebileceğinizi anlatıyorum.

Francis Bacon kimdir?

Dublin’de huzursuz bir çocukluk

Francis Bacon 28 Ekim 1909’da Dublin’de doğdu; İngiliz bir ailenin beş çocuğunun ikincisiydi. Babası Eddy Bacon emekli bir binbaşıydı ve İrlanda’da at yetiştiriyordu. Annesi Christina Winifred ise servetini çelikten yapmış Sheffield’lı bir aileden geliyordu. Küçük Francis’in çocukluğu İrlanda Bağımsızlık Savaşı ve iç savaşın gölgesinde, iki ülke arasında taşınıp durarak geçti. Erken yaşta başlayan astım da ömür boyu peşini bırakmadı.

Berlin, Paris ve Picasso

1926’da, henüz 16 yaşındayken babası onu eşcinselliği yüzünden evden kovdu. Bacon Londra’da annesinin gönderdiği küçük harçlıkla ve ufak işlerle geçindi. 1927 baharında Berlin’e gitti. Kentin hem göz kamaştıran zenginliği hem sefaleti onu sarstı. Eisenstein’ın Potemkin Zırhlısı filmini ilk kez orada görmüş olabileceği düşünülür. Ardından Paris’e geçti. İki şey kararını verdirdi: Chantilly’de gördüğü bir Poussin tablosundaki çığlık atan anne ve 1927 yazında Paul Rosenberg Galerisi’nde izlediği Picasso çizimleri sergisi.

İç mimarlıktan resme

Londra’ya dönünce önce iç mimar ve mobilya tasarımcısı oldu. Krom ve camdan yaptığı modern mobilyalar 1930’da The Studio dergisinde yer aldı. Yağlıboyanın ilk adımlarında ona Avustralyalı ressam Roy de Maistre yol gösterdi. 1933 tarihli Çarmıha Geriliş, Herbert Read’in Art Now kitabında yayımlandı. Ama sonra işler ters gitti: 1934’teki kişisel sergisinden tek bir satış çıkmadı. 1936’da Londra’daki Uluslararası Sürrealizm Sergisi de resimlerini “yeterince sürrealist değil” diyerek geri çevirdi. Bacon bu yıllarda yaptıklarının çoğunu yok etti.

1945: bir triptikle gelen ün

Astımı yüzünden askere alınmadı. İkinci Dünya Savaşı’nda bir süre sivil savunmada çalıştı; bombalanan Londra’da yangın söndürdü, enkaz altındakileri kurtarmaya uğraştı. 1943 sonunda South Kensington’daki Cromwell Place’e taşındı. Burada bitirdiği Bir Çarmıha Gerilişin Dibindeki Figürler İçin Üç Çalışma Nisan 1945’te Lefevre Galerisi’nde gösterildi ve izleyicileri sarstı. Bir yıl sonraki Resim 1946’yı galerici Erica Brausen satın aldı; eser 1948’de New York’taki MoMA’nın koleksiyonuna girdi.

1950’ler: papalar ve Soho

1949’daki ilk kişisel sergisinden sonra Bacon, Velazquez’in Papa X. Innocentius portresine takıldı ve ünlü papa resimlerini yapmaya başladı. 1954’te Ben Nicholson ve Lucian Freud ile birlikte Venedik Bienali’nde İngiltere’yi temsil etti. 1953’te New York’ta, 1957’de Paris’te ilk kişisel sergilerini açtı. 1957’de Van Gogh’un savaşta yok olan Tarascon Yolundaki Ressam tablosundan yola çıkan bir dizi yaptı. Bu resimlerde fırça darbeleri kalınlaştı, renkler sertleşti.

Reece Mews atölyesi ve George Dyer

1961’de South Kensington’daki 7 Reece Mews’e yerleşti. Birinci kattaki dar atölye zamanla fotoğraflar, yırtık kitap sayfaları ve boya katmanlarıyla doldu; Bacon’ın bütün görsel dünyası o yerlerde birikti. 1962’de Tate Gallery ona büyük bir retrospektif, yani bütün kariyerini gösteren bir sergi açtı. 1963 sonunda hayatına George Dyer girdi ve 1960’larda resimlerinin en sık konusu oldu. Bacon artık modellerini karşısına oturtmuyor, fotoğrafçı John Deakin’in çektiği fotoğraflardan çalışıyordu. 1971’de Paris’teki Grand Palais’de retrospektifi açıldı; yaşayan bir ressam için olağanüstü bir onur. Ama açılıştan iki gece önce Dyer otel odasında aşırı dozda alkol ve ilaçtan öldü. Sonraki yıllardaki “kara triptikler” bu yasın izini taşır.

Son yıllar ve Madrid’de ölüm

1975’te Metropolitan Müzesi son dönem resimlerini sergiledi; aynı yıl eleştirmen David Sylvester ile yaptığı söyleşiler kitap oldu. 1985’te Tate ikinci büyük retrospektifini açtı ve müze müdürü onu “yaşayan en büyük ressam” diye tanıttı. 1988’de Moskova’daki Yeni Tretyakov Galerisi’nde açılan sergisi, Sovyetler Birliği’nde Batılı bir ustanın açtığı ilk büyük sergiydi. Doktoru uyarmıştı ama Bacon yine de Madrid’e gitti ve orada 28 Nisan 1992’de kalp krizinden öldü. Reece Mews atölyesi 1998’de Dublin’deki Hugh Lane Galerisi’ne bağışlandı ve orada olduğu gibi yeniden kuruldu.

Francis Bacon’ın sanat anlayışı

Çığlık ve açık ağız

Bacon denince akla ilk gelen şey açık bir ağızdır. Bu çığlığın iki kaynağı var. Biri Poussin’in Masum Çocukların Katliamı tablosundaki anne, öteki Potemkin Zırhlısı filminde gözlüğü kırılmış, yaralı hemşire. Bacon bu çığlığı Velazquez’in papasının yüzüne yerleştirdi ve ortaya 20. yüzyıl sanatının en akılda kalan görüntülerinden biri çıktı. Çığlık teması onu Edvard Munch ile de akraba yapar.

Fotoğraflardan resme

Bacon modelden değil, görüntülerden çalıştı. Eadweard Muybridge’in hareket halindeki insan ve hayvan fotoğrafları onun için bir sözlük gibiydi: güreşçilerin, koşucuların, köpeklerin pozlarını oradan aldı. Atölyenin yerinde yırtılmış, buruşmuş, boyaya bulanmış fotoğraflar birikirdi. Bacon’ın Vakfı’na göre resimlerdeki bazı bozulmalar tam da bu kağıtların kırışık ve yırtıklarından geliyordu.

Kafesler, odalar ve tuvalin “ters” yüzü

Figürler çoğu zaman cam bir kutuya, çizgilerden yapılmış bir kafese ya da düz renkli, boş bir odaya konur. Bu çerçeveler gözünüzü figüre kilitler. İnsan sanki bir sahnede ya da bir deney masasında sergileniyordur. 1940’ların sonundan itibaren Bacon tuvalin astarsız, “ters” yüzüne boyamaya başladı. Ham bez boyayı emiyordu, bu yüzden her fırça darbesi geri alınamaz hale geliyordu. Bacon bu zor yöntemi ömrünün sonuna kadar bırakmadı.

Triptik: üç perdelik bir sahne

1962’den itibaren Bacon en büyük konularını üç büyük tuvalden oluşan triptiklerle anlattı. Guggenheim’a göre en çok triptik yapmaktan hoşlandığını söylüyor, bunu film çekme fikrine benzetiyordu. Üç panel aynı hikayeyi anlatmaz; ama aynı renkli zemin ve aynı mekan duygusu onları birbirine bağlar. Soyut sanata mesafeliydi. Yaşayan sanatçılar arasında en çok saygı duyduğu isimlerden biri, çizimlerine hayran olduğu Alberto Giacometti’ydi.

Francis Bacon’ın en önemli 10 eseri

1. Bir Çarmıha Gerilişin Dibindeki Figürler İçin Üç Çalışma – Three Studies for Figures at the Base of a Crucifixion (1944)

Francis Bacon, Bir Çarmıha Gerilişin Dibindeki Figürler İçin Üç Çalışma
Francis Bacon, Bir Çarmıha Gerilişin Dibindeki Figürler İçin Üç Çalışma (Three Studies for Figures at the Base of a Crucifixion) (1944). Görsel: Tate.

Nerede: Tate Britain, Londra

Sunta üzerine yağlıboya ve pastel, üç panel, her biri yaklaşık 94 x 74 cm. Yakıcı turuncu zeminlerde insanla hayvan arası, uzun boyunlu, gözsüz üç yaratık var. Soldaki bir masaya kapanmış. Ortadakinin gözleri sargıyla bağlı, dişlerini gösteriyor. Sağdaki kocaman açılmış ağzıyla çığlık atıyor. Eser Nisan 1945’te, Avrupa’da savaş bitmeden birkaç hafta önce Londra’da gösterildi. Bacon’ın yakın dostu Eric Hall satın aldı ve sonra Tate’e bağışladı.

Bu eserde neye bakmalı? Önce başlığa, sonra figürlere. Adında çarmıha geriliş geçiyor ama ortada İsa yok. Bacon’ın Vakfı’na göre bu yaratıklar, Aiskhylos’un Oresteia üçlemesinde Orestes’i kovalayan intikam tanrıçaları Furyalar’dan esinlenmiş. Bacon kırk dört yıl sonra, 1988’de bu eserin çok daha büyük ikinci bir versiyonunu yaptı (10. eser).

2. Resim 1946 – Painting 1946 (1946)

Francis Bacon, Resim 1946
Francis Bacon, Resim 1946 (Painting 1946) (1946). Görsel: Francis Bacon Vakfı (The Estate of Francis Bacon).

Nerede: The Museum of Modern Art (MoMA), New York

Tuval üzerine yağlıboya ve pastel, 198 x 132 cm. Pembe, mor ve siyah bir oda. Arkada kanatlarını açmış bir kuş gibi asılı duran bir et gövdesi. Önde siyah bir şemsiyenin altında, yüzünün üst yarısı görünmeyen takım elbiseli bir adam ve çevresinde yuvarlak bir korkuluk. Bacon’ın anlattığına göre resme bir tarlaya konan kuşu boyamak için başladı, ama tuval bambaşka bir şeye dönüştü.

Bu eserde neye bakmalı? Şemsiyenin altındaki ağza. Yüzden geriye yalnızca dişler ve çene kalmış. Adamın yakasındaki küçük sarı çiçeği de kaçırmayın. Ressam Graham Sutherland bu resmi o kadar beğendi ki galerici Erica Brausen’i hemen Bacon’la tanışmaya ikna etti. Eser Kasım 1946’da Paris’teki Modern Sanat Müzesi’nde bir karma sergide gösterildi ve 1948’de MoMA’ya girdi.

3. Baş VI – Head VI (1949)

Francis Bacon, Baş VI
Francis Bacon, Baş VI (Head VI) (1949). Görsel: Francis Bacon Vakfı (The Estate of Francis Bacon).

Nerede: Arts Council Collection, Southbank Centre, Londra

Tuval üzerine yağlıboya, 91,4 x 76,2 cm. Saydam bir kutunun içinde mor pelerinli bir figür. Yüzünün üst kısmı silinmiş; geriye çığlık atan açık ağız kalmış. Tepesinden bir ip ya da kordon sarkıyor. 1949’daki ilk kişisel sergisinde, gri ve siyah başların arasında renkli tek resim buydu.

Bu eserde neye bakmalı? Mor pelerine. O mor, Velazquez’in Papa X. Innocentius portresinden geliyor. Baş VI, Bacon’ın bu portreye dayanan ilk resmi ve on yıl boyunca saplantıyla döneceği papa dizisinin başlangıcı. İşin ilginç yanı şu: Bacon Velazquez’in tablosunu yalnızca reprodüksiyonlardan, yani basılı kopyalardan tanıyordu.

4. Velazquez’in Papa X. Innocentius Portresinden Sonra Çalışma – Study after Velazquez’s Portrait of Pope Innocent X (1953)

Francis Bacon, Velazquez'in Papa X. Innocentius Portresinden Sonra Çalışma
Francis Bacon, Velazquez’in Papa X. Innocentius Portresinden Sonra Çalışma (Study after Velazquez’s Portrait of Pope Innocent X) (1953). Görsel: Francis Bacon Vakfı (The Estate of Francis Bacon).

Nerede: Des Moines Art Center, Des Moines, Iowa (ABD)

Tuval üzerine yağlıboya, 153 x 118 cm. Perde gibi inen koyu, dikey fırça darbelerinin arkasında mor cüppeli bir papa oturuyor. Tahtı birkaç sarı çizgiden ibaret. Papa çığlık atıyor. Resim Şubat 1953’te Londra’daki Beaux Arts Gallery’ye teslim edildi. Bugün “çığlık atan papalar” diye anılan dizinin en ünlü örneği bu.

Bu eserde neye bakmalı? Bunu Velazquez’in Roma’daki Doria Pamphilj Galerisi’nde duran sakin, otoriter papasıyla yan yana düşünün. Bacon’ın Vakfı’na göre ressam 1954’te Roma’dayken asıl tabloyu görmekten bilerek kaçındı; onu yalnızca kopyalardan tanımak ona daha çok özgürlük veriyordu. Papanın açık ağzı ise Potemkin Zırhlısı’ndaki yaralı hemşireden geliyor.

5. Etli Figür – Figure with Meat (1954)

Francis Bacon, Etli Figür
Francis Bacon, Etli Figür (Figure with Meat) (1954). Görsel: Francis Bacon Vakfı (The Estate of Francis Bacon).

Nerede: Art Institute of Chicago, Chicago

Tuval üzerine yağlıboya, yaklaşık 129,9 x 122 cm. Karanlık, cam kutuyu andıran bir mekanda bulanık bir papa oturuyor. Arkasında ikiye bölünmüş bir sığır gövdesinin iki yarısı asılı. Art Institute of Chicago’ya göre Bacon, Velazquez’in papalık gücünü gösteren portresini bir kabusa çevirmişti: papa sanki bir işkence odasına sıkışmış, sessiz bir çığlık atıyor.

Bu eserde neye bakmalı? Papanın arkasındaki etlere. Müzeye göre Bacon, Velazquez’in papasının arkasındaki soylu perdeleri kaldırıp yerine iki et parçası koydu. Bu etler Rembrandt’ın ve Chaim Soutine’in kesilmiş hayvan resimlerine bir selam. Böylece papa hem bir kasap gibi hem de arkasında asılı hayvan kadar çaresiz bir kurban gibi görünür.

6. Bir Çarmıha Geriliş İçin Üç Çalışma – Three Studies for a Crucifixion (1962)

Francis Bacon, Bir Çarmıha Geriliş İçin Üç Çalışma
Francis Bacon, Bir Çarmıha Geriliş İçin Üç Çalışma (Three Studies for a Crucifixion) (1962). Görsel: Francis Bacon Vakfı (The Estate of Francis Bacon).

Nerede: Solomon R. Guggenheim Museum, New York

Tuval üzerine yağlıboya, üç panel, her biri 198,1 x 144,8 cm. Bacon’ın ilk büyük boy triptiği. Reece Mews’e taşındıktan birkaç ay sonra, Tate’teki 1962 retrospektifine hazırlanırken yaptı; kendi anlattığına göre bol içkili iki haftada boyadı. Solda kasap tezgahında et parçalarının yanında iki adam var. Ortada bir yatakta kıvranan kanlı bir beden. Sağda baş aşağı sarkan, çarmıhtaki İsa sahnelerini hatırlatan bir figür.

Bu eserde neye bakmalı? Turuncu ve kırmızı zemine. Üç paneli birbirine bağlayan o. Guggenheim’a göre Bacon dini konuyu insanın acısını anlatmak için bir benzetme gibi kullanır; çarmıhtaki figürü parçalanmış bir beden olarak gösterir.

7. Aynada George Dyer’ın Portresi – Portrait of George Dyer in a Mirror (1968)

Francis Bacon, Aynada George Dyer'ın Portresi
Francis Bacon, Aynada George Dyer’ın Portresi (Portrait of George Dyer in a Mirror) (1968). Görsel: Francis Bacon Vakfı (The Estate of Francis Bacon).

Nerede: Museo Nacional Thyssen-Bornemisza, Madrid

Tuval üzerine yağlıboya, 198 x 147,5 cm. Mavi benekli yuvarlak bir zeminde, takım elbiseli George Dyer bir sandalyede bükülerek oturuyor. Solda bir ayna var; Dyer’ın yüzü orada ikiye bölünmüş olarak yansıyor.

Bu eserde neye bakmalı? Dyer’ın gerçek yüzüyle aynadaki yüzü arasındaki farka. Aynadaki yüz sanki bir bıçakla ikiye ayrılmış. Bacon’ın Vakfı’na göre bu yıllardaki Dyer portreleri görsel şakalarla, oyunlarla doluydu. Ama aynı dönemde iki adamın ilişkisi giderek kararıyordu.

8. Lucian Freud’un Üç Çalışması – Three Studies of Lucian Freud (1969)

Francis Bacon, Lucian Freud'un Üç Çalışması
Francis Bacon, Lucian Freud’un Üç Çalışması (Three Studies of Lucian Freud) (1969). Görsel: Francis Bacon Vakfı (The Estate of Francis Bacon).

Nerede: Özel koleksiyon, ABD

Tuval üzerine yağlıboya, üç panel, her biri 197,8 x 147,5 cm. Sarı bir zeminde, çizgilerden yapılmış saydam bir kafesin içinde ressam Lucian Freud oturuyor: hasır bir sandalyede, bacak bacak üstüne. Üç panelde üç ayrı açıdan. Bacon ile Freud uzun yıllar hem yakın dost hem rakip oldular; 1954’te Venedik Bienali’nde birlikte sergilenmişlerdi.

Bu eserde neye bakmalı? Kafesin üç panelde nasıl döndüğüne. Sanki siz Freud’un çevresinde yürüyorsunuz. Bu triptik 12 Kasım 2013’te Christie’s New York’ta 142,4 milyon dolara satıldı. Munch’un Çığlık tablosunun 2012’deki fiyatını geçti ve o güne kadar açık artırmada satılan en pahalı sanat eseri oldu.

9. Triptik Ağustos 1972 – Triptych August 1972 (1972)

Francis Bacon, Triptik Ağustos 1972
Francis Bacon, Triptik Ağustos 1972 (Triptych August 1972) (1972). Görsel: Tate.

Nerede: Tate, Londra

Tuval üzerine yağlıboya ve kum, üç panel, her biri 198 x 147,5 cm. Her panelde siyah bir kapı aralığının önünde bir figür var. Solda ve sağda tahta sandalyelerde iki adam oturuyor; bedenleri pembe bir gölgeye dağılıyor. Ortada iç içe geçmiş iki beden ve altlarında mor bir gölge. George Dyer’ın ölümünden sonra yapılan “kara triptikler”den biri.

Bu eserde neye bakmalı? Figürlerin arkasındaki o siyah kapı aralıklarına. Bacon’ın Vakfı’na göre ressam Dyer’ın ölüm haberini tuhaf bir soğukkanlılıkla karşılamış gibiydi; ama sonraki yıllarda yaptığı bu resimler yasının ne kadar derin olduğunu gösterir. Pembe gölge gibi akan bedenlere bakın: figürler sanki gözünüzün önünde eriyip yok oluyor.

10. 1944 Triptiğinin İkinci Versiyonu – Second Version of Triptych 1944 (1988)

Francis Bacon, 1944 Triptiğinin İkinci Versiyonu
Francis Bacon, 1944 Triptiğinin İkinci Versiyonu (Second Version of Triptych 1944) (1988). Görsel: Francis Bacon Vakfı (The Estate of Francis Bacon).

Nerede: Tate, Londra

Tuval üzerine yağlıboya ve sprey boya, üç panel, her biri 198 x 147,5 cm. Bacon, kendisini ünlü yapan 1944 triptiğine kırk dört yıl sonra geri döndü. Aynı üç yaratık bu kez çok daha büyük tuvallerde ve turuncu yerine koyu kırmızı bir boşlukta duruyor. Bacon bu eseri 1991’de Tate’e bağışladı.

Bu eserde neye bakmalı? İki versiyonu yan yana düşünün. 1944’te yüzey kaba, telaşlı, pastelle işlenmişti; burada sprey boyayla yumuşatılmış pürüzsüz alanlar var. Bacon’ın Vakfı’na göre son on yılında resim dili sadeleşti. Bu eser, yaşlı ustanın gençliğindeki öfkeli görüntüye sakin ve mesafeli bir gözle yeniden bakması gibi.

Francis Bacon’ın eserlerini nerede görebilirsiniz?

İlk adres Londra’daki Tate Britain. Bacon’ı ünlü yapan 1944 triptiği burada. Tate koleksiyonunda Triptik Ağustos 1972, 1944 Triptiğinin İkinci Versiyonu, Köpek (1952), Manzarada Figür (1945) ve William Blake’in yüz maskesinden yola çıkan bir portre çalışması da var. Gitmeden önce hangi eserlerin o an sergilendiğini Tate’in resmi sitesinden kontrol edin.

Dublin’e yolunuz düşerse Hugh Lane Galerisi’ni kaçırmayın: Bacon’ın 7 Reece Mews’teki atölyesi bütün dağınıklığıyla orada yeniden kuruldu ve Mayıs 2001’den beri ziyaretçilere açık. ABD’de başlıca adresler New York’ta MoMA (Resim 1946) ve Guggenheim Müzesi (1962 triptiği), Chicago’da Art Institute of Chicago (Etli Figür) ve Iowa’da Des Moines Art Center (ünlü papa). Madrid’de Thyssen-Bornemisza Müzesi’nde Aynada George Dyer’ın Portresi var. Baş VI ise kalıcı bir binası olmayan, eserlerini farklı kurumlara ödünç veren Arts Council Collection’da. Rekor fiyatları merak ediyorsanız dünyanın en pahalı tabloları yazıma göz atın.

🧭 Eserlerini yerinde görmek isterseniz: Bir Dakikada Geziyorum’daki Londra gezi rehberi şehirde görülecek yerleri ve rota önerilerini anlatıyor.

Francis Bacon hakkında merak edilenler

Francis Bacon hangi akımın ressamı?

Bacon kendini hiçbir akıma bağlamadı. Savaş sonrası figüratif resmin ve “Londra Okulu” diye anılan ressam çevresinin başlıca isimlerinden biri sayılır. İnsan bedenini çarpıtarak duygu yarattığı için sık sık Ekspresyonizm ile anılır. Gençliğinde ise Londra’daki sürrealist sergiye kabul edilmemişti.

Ressam Francis Bacon ile filozof Francis Bacon akraba mı?

Bacon Vakfı’na göre evet, ama uzaktan. Ressamın ailesi, Elizabeth döneminin filozof ve devlet adamı Francis Bacon’ın yan kolundan geliyordu. Yani doğrudan torunu değil, uzak bir akrabasıydı.

Francis Bacon’ın en pahalı eseri hangisi?

Lucian Freud’un Üç Çalışması (1969). 12 Kasım 2013’te Christie’s New York’ta 142,4 milyon dolara satıldı ve o tarihte açık artırmada satılmış en pahalı sanat eseri oldu.

Francis Bacon neden papalar resmetti?

Velazquez’in 1650 civarında yaptığı Papa X. Innocentius portresine hayrandı. Onu basılı kopyalardan inceleyerek 1949’dan itibaren onlarca kez yeniden yorumladı. Papanın otoritesini Potemkin Zırhlısı’ndaki çığlık atan hemşireyle birleştirdi; ortaya güç ile korku arasında sıkışmış bir figür çıktı.

Francis Bacon nerede ve ne zaman öldü?

28 Nisan 1992’de Madrid’de, 82 yaşında kalp krizinden öldü. Cenaze töreni istemedi; külleri İngiltere’de küçük, özel bir törenle savruldu.

Kısaca Francis Bacon

Doğum28 Ekim 1909, Dublin
Ölüm28 Nisan 1992, Madrid
EğitimSanat eğitimi almadı, kendi kendini yetiştirdi
Yaşadığı kentLondra (atölyesi 1961’den itibaren 7 Reece Mews)
DönemSavaş sonrası figüratif resim, modern sanat
Yakın çevresiLucian Freud, George Dyer, Isabel Rawsthorne, Muriel Belcher
En ünlü eserleri1944 triptiği, Resim 1946, Velazquez’in Papa X. Innocentius Portresinden Sonra Çalışma, Lucian Freud’un Üç Çalışması
Rekor satışLucian Freud’un Üç Çalışması, Christie’s 2013, 142,4 milyon dolar
En iyi görüleceği yerTate Britain, Londra

Francis Bacon’ın resimlerine bakmak kolay değil; ama gözünüzü kaçırmak da zor. Çığlık atan bir papa, kafese kapatılmış bir dost, bir kapı aralığında kaybolan bir sevgili. Bacon insanı en kırılgan, en çıplak haliyle gösterdi ve bunu yaparken resim tarihinin büyük ustalarıyla hiç susmadan konuştu. Belki de bu yüzden onun tuvallerinde hem bir yara hem de tuhaf bir güzellik bulursunuz.

Bacon’ın ilham aldığı ustaları tanımak için Velazquez, Rembrandt ve Van Gogh yazılarıma, çağdaşı ve dostu Giacometti’ye bakabilirsiniz. Akımları bir arada görmek için Modern sanat nedir? yazısı ve en ünlü ressamlar listem iyi bir başlangıç olur.

Bu Ay Nereye?

İlknur Acar'dan aylık kültür ve gezi rehberi: o ay görülecek sergiler, gezi rotaları, tiyatro ve etkinlikler. Ayda bir e-posta; istediğin an tek tıkla ayrılabilirsin.

Benzer Gönderiler