Feyhaman Duran: 1914 Kuşağı’nın Portre Ustası ve Süleymaniye’deki Evi

Feyhaman Duran kimdir?
Feyhaman Duran (1886–1970), 1914 Kuşağı’nın portre ustası sayılan İstanbullu ressam. Paris’te Academie Julian ve Ecole des Beaux-Arts’ta okudu, Birinci Dünya Savaşı çıkınca İstanbul’a döndü ve 1951’e kadar akademide ders verdi. Portrelerinin yanında Boğaz manzaraları, çiçekli natürmortları ve hattatlığıyla da tanınır. Eşi ressam Güzin Duran’la yaşadığı Süleymaniye’deki ev bugün İstanbul Üniversitesi’nin Feyhaman Duran Kültür ve Sanat Evi; eserlerini orada ve İş Bankası Resim Heykel Müzesi’nde görebilirsiniz.
“Yazıyı resim kadar severim. Yazı da resimdir.” — Feyhaman Duran
Feyhaman Duran’ın bir portresine baktığınızda yalnızca bir yüzün benzerini görmezsiniz; o insanın nasıl biri olduğunu da sezersiniz. Türk resminde portreyi bir benzetme işinden çıkarıp bir karakter okumasına çeviren odur. 1914 Kuşağı’ndaki arkadaşları gibi o da Paris’te izlenimcilerin ışığıyla tanıştı; onu ayıran, bu ışığı en çok insan yüzüne tutmasıydı. Osmanlı’nın son mebuslarından Cumhuriyet’in profesörlerine, eşi Güzin Hanım’dan Atatürk’e kadar yüzlerce kişiyi resmetti.
Bir yandan da hattattı, yazı koleksiyoncusuydu; çiçek resmetmeyi seven ama çiçek koparmaya kıyamayan sakin bir adamdı. Bu yazıda Feyhaman Duran’ın hayatını, sanat anlayışını, en önemli 10 eserini ve eserlerini bugün nerede görebileceğinizi derledim. Süleymaniye’deki evini ziyaret etmek isterseniz güncel bilgileri İstanbul Üniversitesi’nin resmi duyurusundan aktardım.
Feyhaman Duran kimdir?
Kadıköy’den Galatasaray’a
Asıl adı İbrahim Muslühiddin Feyhaman. 17 Eylül 1886’da İstanbul Kadıköy’de doğdu. Babası şair Süleyman Hayri Bey’di; “Duran” soyadını ise onu yetiştiren dedesi Duran Çavuş’tan aldı. Galatasaray’daki Mekteb-i Sultani’de okurken ilk resim derslerini Şevket Dağ ve Viçen Arslanyan’dan aldı, aynı yıllarda hat sanatını, yani güzel yazı sanatını da öğrendi. 1908’de Babıali’de katip olarak çalışmaya başladı, ardından kendi okulunda yazı hocası oldu.
Paris yılları
Paris’e gidişi bir portre sayesinde oldu: Abbas Halim Paşa’nın ailesi için yaptığı portreler dikkat çekince, paşanın desteğiyle resim okumaya gönderildi. İstanbul Üniversitesi ve Sakıp Sabancı Müzesi’nin eser metni bu yolculuğu 1910 yılına, Sabancı Müzesi’nin sanatçı biyografisi ise 1911’e tarihliyor. Paris’te önce Academie Julian’da, Jean-Paul Laurens ile Paul-Albert Laurens’in atölyelerinde çalıştı; Arts Decoratifs’e de devam etti, sonra Ecole des Beaux-Arts’ta Fernand Cormon’un atölyesine girdi. Hocalarının kurallı, akademik üslubunu benimsemedi; Paris’teki öteki Türk ressamlar gibi o da izlenimcilikten etkilendi.
1914’te dönüş ve hocalık
Birinci Dünya Savaşı çıkınca 1914’te arkadaşlarıyla birlikte İstanbul’a döndü. Bu yüzden İbrahim Çallı, Hikmet Onat, Nazmi Ziya, Namık İsmail ve Avni Lifij ile birlikte “1914 Kuşağı” ya da İbrahim Çallı’nın adıyla “Çallı Kuşağı” denen grubun içinde anılır. Şişli Atölyesi’nde hiç çalışmadığı halde, 1918’de Viyana’da bu atölyenin resimlerini tanıtan sergide sekiz eseri yer aldı. 1916’dan sonra Galatasaray Sergileri’ne katıldı ve bu sergilerin ilkinde gümüş madalya kazandı.
1919’da İnas (Kız) Sanayi-i Nefise Mektebi’ne öğretmen olarak atandı. Kız ve erkek okulları birleşince Sanayi-i Nefise’de, yani bugünkü Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nin temeli olan akademide ders vermeye devam etti ve 1951’de emekli oldu. Öğrencilerini hiçbir zaman kırıcı sözlerle eleştirmemesiyle tanınırdı. Türk Ressamlar Cemiyeti’nin, sonradan Güzel Sanatlar Birliği adını alan derneğin neredeyse bütün İstanbul ve Ankara sergilerine katıldı.
Güzin Duran ve Süleymaniye’deki ev
1922’de öğrencilerinden, 8 Ekim 1898 doğumlu Emine Güzin Hanım’la evlendi. Güzin Duran da ressamdı; çift birlikte resim yaptı, birlikte sergilere katıldı. Hayatlarının neredeyse tamamını, Güzin Hanım’ın büyükbabası ünlü hattat Yahya Hilmi Efendi’den (1833–1907) kalan Süleymaniye’deki evde ve 1930’larda bahçeye yaptırdıkları iki katlı atölyede geçirdiler. Yazları Büyükada ve Anadoluhisarı’ndaki evlere giderlerdi. Bu iki semt, Feyhaman’ın manzaralarının da en sevdiği konular oldu.
Gaziantep, Topkapı ve son yıllar
1938’de Cumhuriyet Halk Partisi’nin ressamları Anadolu’ya gönderdiği yurt gezileri programıyla Gaziantep’e gitti ve yöreyi anlatan on kadar tablo yaptı. 1943–1947 arasında Güzin Duran’la birlikte Topkapı Sarayı Müzesi’nde çalışma fırsatı buldular. Savaş yıllarıydı; koleksiyonun bir bölümü Niğde’ye taşınmış, müze ziyaretçiye kapanmıştı. O kapalı saray yıllarından geriye, sarayın iç mekanlarını gösteren resimler kaldı.
Feyhaman Duran 1960’ta bir kişisel sergi açtı. Emekli olduktan sonra portreden çok manzaraya ve çiçekli natürmortlara döndü. Hayatının son iki yılında gözleri iyi görmediği için resim yapamadı ve 6 Mayıs 1970’te hayatını kaybetti. Ölümünden sonra bir retrospektif, yani bütün kariyerini gösteren bir sergi düzenlendi. Güzin Duran 1981’de öldü; çift, evlerini içindeki eserlerle birlikte 1962’de İstanbul Üniversitesi’ne bağışlamıştı.
Feyhaman Duran’ın sanat anlayışı
Çağdaş portrenin ustası
İstanbul Üniversitesi, Feyhaman Duran’ı Türkiye’de “çağdaş portreciliği yerleştiren ressam” olarak tanıtıyor. Sakıp Sabancı Müzesi de onun çizim yeteneğini bedenden çok yüz ifadesine yönelttiğini, izlenimcilerin hızlı ve serbest fırçasını portreye taşıdığını vurguluyor. Ortaya fotoğraf gibi değil, modelin ruh halini sezdiren yüzler çıkıyor. Ressamın kendi sözleriyle portrede bir kalıp, bir de anlam vardır ve yalnızca biri yetmez. 1940’larda ısmarlanan İstanbul Üniversitesi profesörlerinin portreleri, başta rektörlük binası olmak üzere üniversitenin pek çok binasını süsledi. İstanbul Ansiklopedisi’nin andığı Hattat Hacı Kamil ve ressam Hoca Ali Rıza portreleri de en bilinenleri arasında.
Boğaz’ın ışığı ve Monet’nin yöntemi
Paris yıllarının koyu renkleri zamanla aydınlandı. Manzaralarda anı yakalamak için hızlı ve geniş fırça vuruşları kullandı; “poşad” denen küçük boyutlu çalışmalarında fırça yer yer kalın lekelere dönüşür. İstanbul Üniversitesi’nin evdeki tanıtım panolarına göre doğayı Claude Monet’nin yaptığı gibi aynı noktadan, farklı saatlerde izledi: Büyükada’da Nizam’daki ahşap bir iskelenin sabahtan gün batımına nasıl değiştiğini defalarca resmetti. Hisarlar, deniz ve tekneler, gündüz de gece de vazgeçmediği konulardı. Çoğu manzarasını yanına aldığı resim çantasıyla birkaç saatte bitirirdi. Dönemin genel çerçevesi için Empresyonizm nedir? yazıma göz atabilirsiniz.
Natürmort, çiçek ve hat
1930’lardan sonra meyve ve çiçek natürmortları, yani nesneleri konu alan resimleri giderek öne çıktı. İlk natürmortlarında keskin çizgiler kullanırken sonra kalın fırça vuruşlarıyla eriyen biçimlerin ritmini aradı; meyvelerin altına sık sık yazma örtüler serdi, bazılarına hat da yerleştirdi. Çiçekleri çok sevdiği halde koparmaya kıyamazdı; resmedeceği çiçekleri bahçeden Güzin Hanım keser, düzenler, hazırlardı. Hattatlığını da resmi kadar ciddiye aldı: Sabancı Müzesi’ne göre kendi yazıları ile son dönem Osmanlı hattatlarının nadir eserlerinden oluşan koleksiyonu bugün de dağılmadan duruyor. Resim ve yazı geleneğinin Osmanlı’da nasıl buluştuğunu merak ediyorsanız Osmanlı’da resim yasak mıydı? yazıma bakabilirsiniz.
Feyhaman Duran’ın en önemli 10 eseri
Seçkideki eserlerin künyeleri Sakıp Sabancı Müzesi, İstanbul Resim ve Heykel Müzesi ve Türkiye İş Bankası Resim Heykel Müzesi’nin kayıtlarından alındı. Boyutlar santimetre cinsinden, müzenin verdiği sırayla yazıldı.
1. Celaleddin Arif Bey Portresi (1919)

Nerede: Sakıp Sabancı Müzesi, İstanbul
Tuval üzerine yağlıboya, 116,5 x 102 cm. Karşınızda fesi, gözlüğü ve koyu takım elbisesiyle bir koltukta oturan Celaleddin Arif Bey var. İstanbul Barosu başkanlığı yapmış, 1920’de son Osmanlı Meclis-i Mebusanı’na başkanlık etmiş, aynı yıl Ankara’da ilk Meclis’te Adliye Vekili olmuş bir adam. Elindeki kitabın sayfasını parmağıyla tutuyor, sanki okurken bölünmüş gibi. Sabancı Müzesi bu portreyi, Feyhaman’ın benzerliğin ötesine geçip karaktere ulaşma çabasının dikkat çekici bir örneği sayıyor.
2. Ressamlar Grubu

Nerede: İstanbul Resim ve Heykel Müzesi koleksiyonu, İstanbul
Sıcak kahverengi bir fonun önünde beş erkek bir arada. Önde beyaz gömlekli, büyük papyonlu biri ile fesli, gür bıyıklı bir diğeri koltuklarda oturuyor; arkadakiler ayakta ya da eğilmiş, size bakıyor. Resmin adı bir sanatçı topluluğunu gösterdiğini söylüyor, ama müzenin çevrim içi kaydı figürlerin kim olduğunu ve eserin tarihini vermiyor. Yine de 1914 Kuşağı’nın ortak dünyasını en iyi anlatan grup portrelerinden biri.
3. Güzin Duran Portresi (1929)

Nerede: Türkiye İş Bankası Resim Heykel Müzesi koleksiyonu, İstanbul
Yağlıboya, 48 x 40 cm. Eski harflerle “Feyhaman 29” imzalı. Güzin Hanım başını hafifçe yana eğmiş, dalgalı saçları omuzlarına dökülüyor; indirdiği göz kapaklarının arasından içtenlikle gülümsüyor. Bir ressamın karısına bakışı bu. İstanbul Üniversitesi’nin değerlendirmesine göre eşinin portreleri Feyhaman’ın portre ustalığının doruğu; bu küçük tuval de o sıcaklığı en içten hissettiren örneklerden.
4. Kalpaklı Atatürk

Nerede: Türkiye İş Bankası Resim Heykel Müzesi koleksiyonu, İstanbul
Yağlıboya, 75 x 55 cm, “Feyhaman” imzalı ve tarihsiz. Genç Mustafa Kemal, kalpağı ve göğsündeki madalyayla, bakışlarını uzağa dikmiş. İş Bankası koleksiyon notuna göre portre bir fotoğraftan yapıldı. Feyhaman’ın Atatürk’le tanışıp konuştuğu biliniyor, ama poz verilerek yapılmış bir portreye dair bilgi yok. Ressam en çok Atatürk portreleriyle ün kazandı; İstanbul Üniversitesi’nin Tıp Tarihi koleksiyonunda da ünlü bir Atatürk portresi var.
5. Natürmort – Çiçekler (1947)

Nerede: Türkiye İş Bankası Resim Heykel Müzesi koleksiyonu, İstanbul
Yağlıboya, 65 x 46 cm. Beyaz tonlu, kulplu bir vazoda kırmızı, mor ve sarı çiçekler. Fonu vazoya yakın açık tonlarda boyadığı için gözünüz doğrudan çiçeklerin renklerine gidiyor. Akademiden emekli olmadan önceki yıllarda bile çiçeğin, ressamın portre kadar ciddiye aldığı bir konu olduğunu gösteriyor.
6. Mavi Şalvarlı Kız (1948)

Nerede: Türkiye İş Bankası Resim Heykel Müzesi koleksiyonu, İstanbul
Yağlıboya, 120 x 80 cm, “Feyhaman 1948” imzalı. İş Bankası’na göre sanatçının en büyük boyutlu kadın portresi. Bitki desenli bir paravanın önünde dik oturan genç kız turkuaz şalvar, nohut renkli üç etek, oyalı bürümcük gömlek ve gümüş kemer giymiş, saçına ince kırmızı bir örtü atmış. Kıyafetin her parçasına tek tek bakmaya değer. Koleksiyon metni onu hem idealize edilmiş bir Anadolu kadını hem de kentli zarafetini koruyan bir “Çalıkuşu” gibi okuyor. Eser, İş Bankası Resim Heykel Müzesi’ndeki 1914 Kuşağı sergisinde de yer alıyor.
7. Natürmort – Yemişler ve Üzümler (1957)

Nerede: Türkiye İş Bankası Resim Heykel Müzesi koleksiyonu, İstanbul
Yağlıboya, 51 x 55 cm, “Feyhaman 1957” imzalı. Fonda kırmızı bir kilim, masada 1950’lerin iri yapraklı desenli örtüsü ve üstünde beyaz bir yazma; geniş tabakta üzümler, yeşil mandalinalar ve ayvalar. Öndeki kibrit kutulu tabla ressamın sigara alışkanlığını, arkadaki beyaz açelya saksısı da evin havasını hatırlatıyor. Sanki ressamın evinden bir köşeye bakıyorsunuz. Natürmortlarına yazma örtü serme alışkanlığının güzel bir örneği.
8. Siste Mavna (1960)

Nerede: Türkiye İş Bankası Resim Heykel Müzesi koleksiyonu, İstanbul
Yağlıboya, 48 x 61 cm, “Feyhaman 1960” imzalı. Anadoluhisarı önlerinde, denize ve karşı kıyının tepelerine çöken sisin içinde yalnız bir mavna. Sis renkleri soldururken teknenin çizgilerini ve kıyıdaki eski iskele kazıklarını öne çıkarıyor. İş Bankası bu tabloyu ressamın izlenimci manzaralarının tipik bir örneği sayıyor; anı yakalama tutkusunu en sade haliyle gösteren işlerinden.
9. Vazoda Çiçekler (1965)

Nerede: Türkiye İş Bankası Resim Heykel Müzesi koleksiyonu, İstanbul
Yağlıboya, 72 x 62 cm, “Feyhaman 1965” imzalı. Kabartma çiçek motifli porselen bir vazodan sapsarı katırtırnakları taşıyor; fırça vuruşları birbirinin içinde eriyor. Emekli olduktan sonraki son çiçeklerinde net çizgiden iyice uzaklaşıp izlenime ağırlık verdiği söylenir. Bu tablo o geç dönemin tipik bir örneği.
10. Karanfiller

Nerede: Türkiye İş Bankası Resim Heykel Müzesi koleksiyonu, İstanbul
Yağlıboya, 55 x 47 cm, “Feyhaman” imzalı ve tarihsiz. Bol kıvrımlı, parlak turkuaz bir örtünün önünde koyu renk bir vazoda pembe karanfiller; yanında mavi bir kase. Turkuazla pembenin çarpışması koyu vazoyu geri itiyor ve gözünüzü tekrar tekrar resme çağırıyor. Feyhaman’ın “Renk bence şeker gibi tatlı bir şey” sözünü en iyi anlatan tablolardan biri.
Feyhaman Duran’ın eserlerini nerede görebilirsiniz?
Şu sıralar en kolay adres, Beyoğlu’nda İstiklal Caddesi’ndeki Türkiye İş Bankası Resim Heykel Müzesi. Müzenin 2. ve 3. katlarında, Prof. Dr. Gül İrepoğlu’nun küratörlüğünde hazırlanan “1914 Kuşağı: Tanıdığımız Ressamlar” sergisi 12 Temmuz 2027’ye kadar açık. İş Bankası ve Arkas koleksiyonlarından yaklaşık 200 eserin yer aldığı sergide Mavi Şalvarlı Kız da var. Küçük bir tesadüf: İstanbul Üniversitesi’nin kayıtlarına göre Gül İrepoğlu yıllar önce Feyhaman Duran üzerine bir doktora tezi de hazırlamıştı. Sergiyi salıdan cumaya 10.00–19.00, cumartesi ve pazar 12.00–19.00 arasında gezebilirsiniz; gitmeden önce müzenin resmi sayfasından güncel bilgiyi kontrol edin.
Tophane’deki İstanbul Resim ve Heykel Müzesi ise 1914 Kuşağı’nın yetiştiği akademinin koleksiyonunu saklıyor; Ressamlar Grubu orada. Emirgan’daki Sakıp Sabancı Müzesi de Celaleddin Arif Bey Portresi’nin evi. Sabancı Müzesi 11 Ocak–13 Ağustos 2017’de İstanbul Üniversitesi ile birlikte “Feyhaman Duran. İki Dünya Arasında” adlı büyük bir sergi açmış, sanatçının binden fazla eserini ve müzenin “Beyazıt’taki ev” diye andığı, üniversitenin yanı başındaki evinin odalarını bir araya getirmişti. Koleksiyon eserleri her zaman duvarda olmuyor.
Feyhaman Duran Kültür ve Sanat Evi
Ressamın en kişisel mirası Süleymaniye’deki evi. Ev, İstanbul Üniversitesi merkez binasının yakınında, Nadir Eserler Kütüphanesi’nin arkasında, Sosyal Bilimler Enstitüsü ile İktisat Fakültesi binaları arasından girilen küçük bir meydanda duruyor. Resmi adresi Süleymaniye Mahallesi, Taş Odalar Sokak No: 20-22, Fatih. Bahçesi ve çıkmaz sokağıyla, üniversitenin deyişiyle geçen yüzyılın İstanbul’unu yaşatan bir ada. İçeri girdiğinizde çiftin resimlerini, Yahya Hilmi Efendi’nin hatlarını, halıları, gündelik eşyaları ve kitapları görürsünüz; bahçenin karşısındaki atölyede de Feyhaman’ın resimleri ve boya malzemeleri duruyor.
Ev ilk kez 2001’de ziyarete açıldı, 2018–2023 arasında yeniden restore edildi ve Ocak 2024’te kapılarını tekrar açtı. İstanbul Üniversitesi’nin duyurusuna göre ev yalnızca salı ve perşembe günleri, önceden form doldurarak gezilebiliyor. Ahşap ve küçük bir yapı olduğu için 5 kişilik gruplarla, 15–20 dakikalık turlar yapılıyor; giriş ücretsiz, resmi tatillerde kapalı. Yapısı yüzünden fiziksel engeli olan ziyaretçiler için ziyaret kısıtlı. Başvuru ve güncel bilgi için Feyhaman Duran Kültür ve Sanat Evi’nin resmi sitesine bakabilir ya da feyhamanduran@istanbul.edu.tr adresine yazabilirsiniz.
🧭 Eserlerini yerinde görmek isterseniz: Bir Dakikada Geziyorum’daki İstanbul gezi rehberi şehirde görülecek yerleri ve rota önerilerini anlatıyor.
Feyhaman Duran hakkında merak edilenler
Feyhaman Duran hangi kuşaktan?
1914 Kuşağı’ndan. Paris’te okuyup Birinci Dünya Savaşı çıkınca İstanbul’a dönen bu grupta İbrahim Çallı, Hikmet Onat, Nazmi Ziya Güran, Namık İsmail ve Avni Lifij de var. Saf renkleri ve ışığa duyarlılıkları yüzünden zaman zaman “Türk izlenimcileri” diye de anılırlar.
Feyhaman Duran’ın evi nerede, nasıl ziyaret edilir?
Ev Süleymaniye’de, Taş Odalar Sokak No: 20-22’de; bugün İstanbul Üniversitesi’nin Feyhaman Duran Kültür ve Sanat Evi. Salı ve perşembe günleri, form doldurarak, 5 kişilik gruplarla ve ücretsiz gezebilirsiniz.
Güzin Duran kimdir?
Feyhaman Duran’ın öğrencisi ve 1922’den sonra eşi olan ressam (1898–1981). Hattat Yahya Hilmi Efendi’nin torunuydu. Çift birlikte resim yaptı, sergilere katıldı ve 1943–1947’de Topkapı Sarayı’nda birlikte çalıştı.
Feyhaman Duran’ın en ünlü eserleri hangileri?
Atatürk portreleri, eşi Güzin Duran’ın portreleri, Celaleddin Arif Bey Portresi ve Mavi Şalvarlı Kız en çok bilinenler. Boğaz manzaraları ve çiçekli natürmortları da koleksiyoncuların aradığı eserler arasında.
Feyhaman Duran hattat mıydı?
Evet. Galatasaray’da okurken hat öğrendi, okulunda yazı hocalığı yaptı ve son dönem Osmanlı hattatlarının eserlerinden bir koleksiyon topladı. Bazı natürmortlarına yazı da koydu.
Feyhaman Duran nerede gömülü?
İstanbul Üniversitesi’nin kayıtlarına göre dostu Prof. Dr. Süheyl Ünver, kendisi için olduğu gibi Feyhaman ve Güzin Duran için de Edirnekapı’daki Hava Şehitliği’nde mezar yeri almıştı. Çiftin kabirleri orada.
Kısaca Feyhaman Duran
| Doğum | 17 Eylül 1886, Kadıköy (İstanbul) |
| Ölüm | 6 Mayıs 1970 |
| Eğitim | Mekteb-i Sultani (Galatasaray); Paris’te Academie Julian, Arts Decoratifs ve Ecole des Beaux-Arts (Cormon atölyesi) |
| Dönem | 1914 Kuşağı (Çallı Kuşağı) |
| Üslup | İzlenimci etkili portre, manzara ve natürmort |
| Hocalık | İnas Sanayi-i Nefise (1919) ve Güzel Sanatlar Akademisi, 1951’de emeklilik |
| Eşi | Ressam Güzin Duran (1898–1981), 1922’de evlendiler |
| Öteki alanı | Hat sanatı ve hat koleksiyonculuğu |
| Önemli eserleri | Celaleddin Arif Bey Portresi, Güzin Duran Portresi, Kalpaklı Atatürk, Mavi Şalvarlı Kız, Siste Mavna |
| Ev müzesi | Feyhaman Duran Kültür ve Sanat Evi, Süleymaniye (İstanbul Üniversitesi) |
Feyhaman Duran’ın resimleri gürültü yapmaz; kendi sözüyle sükunu sever, kalabalık eşyadan hoşlanmazdı. Ama o sessiz tuvallerde bir dönemin yüzleri, Boğaz’ın bütün saatleri ve bir evin bütün çiçekleri saklı. İş Bankası’ndaki sergiyi gezdikten sonra Süleymaniye’deki o küçük eve de bir randevu almanızı öneririm. Tabloların doğduğu yeri görünce onlara başka bir gözle bakıyorsunuz.
Aynı kuşaktan arkadaşlarını tanımak için Hikmet Onat, Nazmi Ziya Güran, Namık İsmail ve İbrahim Çallı yazılarıma, Türk resminin öteki ustaları için de Türk ressamlar ve eserleri sayfama göz atabilirsiniz.
Bu Ay Nereye?
İlknur Acar'dan aylık kültür ve gezi rehberi: o ay görülecek sergiler, gezi rotaları, tiyatro ve etkinlikler. Ayda bir e-posta; istediğin an tek tıkla ayrılabilirsin.






