Tamara de Lempicka: Art Deco’nun Yeşil Bugatti’deki Ressamı

Tamara de Lempicka, Otoportre – Yeşil Bugatti'deki Tamara

Tamara de Lempicka kimdir?

Tamara de Lempicka (1894–1980), Polonya doğumlu, 1920’ler ve 1930’larda Paris’te çalışan, Art Deco döneminin en tanınan ressamı. Parlak, cilalı yüzeyli, heykel gibi dolgun figürlerle “yeni kadın”ı, Paris sosyetesini ve kendi göz alıcı dünyasını resmetti. En ünlü eseri, bir Alman moda dergisinin kapağı için yaptığı Yeşil Bugatti’deki Tamara adlı otoportresi; 2020’de bir portresi Christie’s’te 21 milyon doların üzerinde satıldı. Müzede görmek için ilk adres Paris’teki Centre Pompidou.

“Lempicka, kendi kişiliğini ve yolunu şık giyimiyle kendisi biçimleyebilen yeni ve dinamik bir ‘yeni kadın’ tipinin bağımsızlığını temsil ediyordu.” — San Francisco Güzel Sanatlar Müzeleri’nin 2024 retrospektifi için yaptığı açıklama

Tamara de Lempicka’nın bir resmine baktığınızda bir film karesine bakıyormuş gibi olursunuz. Metal gibi parlayan kumaşlar, kırmızı rujlu dudaklar, ağır göz kapakları, arkada keskin köşeli gökdelenler. Bu dünyada herkes biraz fazla güzel, biraz fazla soğuk, biraz fazla kendinden emin. Lempicka’nın kendisi de öyleydi. Adını, yaşını, geçmişini defalarca yeniden yazdı; kendi hayatını da resimleri kadar özenle kurguladı.

Rus Devrimi’nden kaçıp Paris’e sığınan genç bir kadındı; resmi orada öğrendi ve birkaç yıl içinde kentin en çok aranan portre ressamı oldu. 1939’da Amerika’ya geçtikten sonra unutuldu, 1970’lerde yeniden keşfedildi. O günden beri resimleri Madonna, Jack Nicholson ve Barbra Streisand gibi ünlülerin koleksiyonlarına girdi. Bu yazıda Tamara de Lempicka’nın hayatını, sanat anlayışını, en önemli 10 eserini ve eserlerini nerede görebileceğinizi anlatıyorum.

Tamara de Lempicka kimdir?

Tamara Rosa Hurwitz: saklanan bir doğum

Lempicka hayatı boyunca kim sorsa doğum yılını farklı söyledi: bazen 1898, bazen 1900, bazen 1902. San Francisco Güzel Sanatlar Müzeleri’nin 2024 retrospektifi için yapılan araştırmalar gerçeği ortaya çıkardı: 1894’te, Yahudi kökenli Polonyalı bir ailede, Tamara Rosa Hurwitz adıyla doğmuştu. Doğum yeri olarak genellikle Varşova gösterilir. Ailesiyle Rusya’ya taşındı ve 1916’da avukat Tadeusz Lempicki ile evlendi. Tek çocukları Marie-Christine, herkesin “Kizette” dediği kız, aynı yıl doğdu.

Devrimden kaçış ve Paris

Ekim 1917’deki Rus Devrimi’nin kargaşası başlayınca Lempicka da kaçtı; Avrupa’ya dağılan milyonlarca mülteciden biriydi ve 1919’da Paris’e vardı. Kunsthalle Messmer’e göre burada Academie de la Grande Chaumiere’e gitti. Önce Maurice Denis’den, sonra en çok etkilendiği kübist ressam Andre Lhote’dan ders aldı. İlk yıllarda resimlerini soyadının erkek biçimiyle, “Lempitzky” diye imzaladı; kadın olduğunu böyle gizledi. Soyadının başındaki aristokrat havalı “de” ekini de kendisi ekledi.

Milano, ün ve rue Mechain atölyesi

1925’te ilk kişisel sergisi Milano’da açıldı. Paris’te de hızla tanındı. Christie’s’e göre 1930’ların başında ünü zirvedeydi; kentin en moda, en çok aranan portre ressamıydı. Paris’in 14. bölgesinde, 7 rue Mechain’de kendisi için tasarlattığı Art Deco atölyesi hem çalışma yeri hem de ünlü partilerinin sahnesiydi. 1929’da ilk kez Amerika’ya gitti; New York, Santa Fe ve San Francisco’yu gezdi, 1930’da San Francisco’da sergi açtı. Tadeusz Lempicki ile evliliği de bu yıllarda bitti: 1928’de ayrıldılar, resmi boşanma yılı ise kaynaklarda 1928 ile 1931 arasında değişiyor.

Barones Kuffner ve Amerika

1934’te, bugünkü Slovakya topraklarından gelen Macar Yahudisi soylu Baron Raoul Kuffner ile evlendi. Şubat 1939’da New York’taki bir sergi için Paris’ten ayrıldı. Bu yolculuk onu, Nazilerin Polonya’yı ve Paris’i işgalini yaşamaktan kurtardı. Çift önce Beverly Hills’e yerleşti; Kunsthalle Messmer’e göre 1943’ten itibaren New York’ta yaşadı. Savaştan sonra Lempicka soyut resim de denedi ama eski başarısını yakalayamadı. Kuffner 1961’de ölünce Houston’a, kızı Kizette’nin yanına taşındı.

Yeniden keşif ve Meksika’da son

1970’lerin ortasında Art Deco yeniden moda olunca Lempicka da yeniden keşfedildi. 1976’da bir grup eserini Fransız devletine bağışladı; bunlar bugün Paris’teki Centre Pompidou’da ve Orleans Güzel Sanatlar Müzesi’nde. 1978’de Meksika’ya taşındı ve 18 Mart 1980’de Cuernavaca’daki evinde öldü. Hikayenin sonu da kendisi gibi gösterişli: The Art Newspaper’a göre kızı Kizette, annesinin isteğiyle bir helikopter kiraladı ve küllerini bir yanardağın ağzına savurdu.

Tamara de Lempicka’nın sanat anlayışı

Kübizm ile klasik resmin buluşması

Lempicka’nın resimlerinde iki ayrı dünya buluşur. Bir yanda öğretmeni Andre Lhote sayesinde tanıdığı Kübizm’in keskin, geometrik biçimleri. Öbür yanda Ingres gibi neoklasik ustaların ve İtalyan Maniyerist ressamların pürüzsüz, cilalı yüzeyleri. Sotheby’s, örneğin Guido Sommi portresindeki duruşu Bronzino’nun soylu portrelerine benzetir. Sonuç ne tam modern ne tam klasik; ama bir kez gördükten sonra hemen tanıdığınız bir dil.

Metalik kumaşlar ve gökdelenler

Lempicka’nın kumaşları ışıkta metal gibi parlar. Kıvrımlar keskin hatlarla, neredeyse heykel gibi şekillenir. Figürler çoğu zaman tuvale sığmayacak kadar iridir, kenarlardan taşar. Centre Pompidou’ya göre 1927–1933 arasında sık kullandığı merdiven korkulukları ve kartondan kesilmiş gibi duran gökdelenler, resimlerine modern bir büyük şehir havası verir.

“Yeni kadın”ın ressamı

Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra kısa saçlı, araba kullanan, kendi parasını kazanan kadınlar ortaya çıktı. Lempicka bu “yeni kadın”ı hem resmetti hem de bizzat yaşadı. Açıkça biseksüeldi; sevgililerini ve dostlarını, özellikle şair Ira Perrot’yu ve model Rafaela’yı defalarca resmetti. Kadın bedenini bir kadının gözüyle resmetmesi, bugün eserlerine yeniden bakılmasının başlıca nedenlerinden biri.

Moda ve Art Deco

Lempicka modanın tam içindeydi. Alman moda dergisi Die Dame için kapaklar hazırladı, kendisi de dönemin en şık kadınlarından biri olarak tanındı. 2024’teki San Francisco retrospektifi, resimlerini Callot Soeurs, Madeleine Vionnet ve Madame Gres gibi dönemin kadın tasarımcılarının elbiseleriyle yan yana koydu. Bu yüzden Art Deco dönemini düşündüğünüzde binaların ve mobilyaların yanında akla Lempicka’nın tabloları da gelir.

Tamara de Lempicka’nın en önemli 10 eseri

1. Guido Sommi’nin Portresi – Portrait de Guido Sommi (1925)

Tamara de Lempicka, Guido Sommi'nin Portresi
Tamara de Lempicka, Guido Sommi’nin Portresi (Portrait de Guido Sommi) (1925). Görsel: Sotheby’s.

Nerede: Özel koleksiyon

Tuval üzerine yağlıboya, 135,2 x 71,1 cm. Kalın kürk yakalı siyah paltosuyla dimdik duran bir adam. Bu, Lempicka’nın 1925’te Milano’daki ilk uzun kalışında tanıştığı ve sevgilisi olan Marki Guido Sommi Picenardi. Sotheby’s’e göre Sommi, Cremonalı soylu bir aileden gelen avangart bir müzisyendi ve Lempicka’yı Fütürist çevreyle tanıştırdı.

Bu eserde neye bakmalı? Sol üstteki geometrik binalara. Sotheby’s’e göre ağır perdelerin arasından görünen bu kübist manzara, markinin şehri Milano’yu gece gösteriyor. Sol elinde parlayan zümrüdü de arayın. Lempicka bu resmi hiç satmadı, 1969’a kadar yanında tuttu. Kadın modellerle dolu bir eserde ender bir erkek portresi; üç yıl sonra yapacağı Tadeusz portresinin de habercisi.

2. Balkonda Kizette – Kizette au balcon (1927)

Tamara de Lempicka, Balkonda Kizette
Tamara de Lempicka, Balkonda Kizette (Kizette au balcon) (1927). Görsel: Centre Pompidou.

Nerede: Centre Pompidou, Musee national d’art moderne, Paris

Tuval üzerine yağlıboya, 130 x 80,8 cm. Lempicka’nın kızı Kizette, gri elbisesi ve beyaz dizlik çoraplarıyla bir balkon korkuluğunun önünde oturuyor. Arkasında kübist biçimli, açılı binalardan bir şehir yükseliyor. Sol altta “DE LEMPICKA. 27” imzası var. Lempicka eseri 1976’da Fransız devletine bağışladı.

Bu eserde neye bakmalı? Kızın duruşuna. Kizette bir çocuk gibi değil, neredeyse yetişkin bir manken gibi, eğik bir bakışla poz veriyor. Renkler az: çoğunlukla gri ve beyaz. Bu sayede gözünüz Lempicka’nın en sevdiği şeye, ışıkla şekillenen hacimlere gider. Ressamın kızını resmettiği pek çok portrenin en tanınanlarından biri bu.

3. Bay Tadeusz Lempicki – M. Thadeus Lempicki (1928)

Tamara de Lempicka, Bay Tadeusz Lempicki
Tamara de Lempicka, Bay Tadeusz Lempicki (M. Thadeus Lempicki) (1928). Görsel: Centre Pompidou.

Nerede: Centre Pompidou, Musee national d’art moderne, Paris

Tuval üzerine yağlıboya, 129,5 x 81 cm. Lempicka’nın ilk kocası Tadeusz Lempicki; bol siyah bir palto, beyaz bir atkı, elinde silindir şapka, arkasında gökdelenler. Centre Pompidou’ya göre portre, Lempicka’nın kocasından ayrıldığı yıl yapıldı ve bitmeden kaldı. Sol el yalnızca taslak halinde, üstelik o elde alyans yok.

Bu eserde neye bakmalı? Bedenin tuvale sığmayışına. Pompidou’ya göre bol paltosunun içindeki Tadeusz, tablonun dikey alanına ancak sırtını bükerek sığabiliyor. Yorgun, boyunsuz yüzü, bir terzi vitrinindeki mankenin beyaz atkısından fırlamış bir kolaj parçası gibi duruyor. Biten bir evliliğin en soğuk ve en etkileyici portresi.

4. Romana de la Salle’ın Portresi – Portrait de Romana de la Salle (1928)

Tamara de Lempicka, Romana de la Salle'ın Portresi
Tamara de Lempicka, Romana de la Salle’ın Portresi (Portrait de Romana de la Salle) (1928). Görsel: Sotheby’s.

Nerede: Özel koleksiyon

Tuval üzerine yağlıboya, 116,5 x 73 cm. Pembe, ipeksi bir elbise içinde genç bir kadın; eteği sanki rüzgarda savruluyor. Model, Lempicka’nın dostu Düşes Marika de la Salle’ın kızı Romana. Arkada yine Lempicka’nın sevdiği gri, köşeli binalar var.

Bu eserde neye bakmalı? Kumaşın kıvrımlarına. Pembe elbise neredeyse metal gibi parlıyor ve bedenin hareketini taşıyor. Kızıl saçlar ve kırmızı dudaklar soğuk gri zeminin önünde adeta yanıyor. Resim uzun yıllar Alman moda tasarımcısı Wolfgang Joop’un koleksiyonunda kaldı ve Kasım 2022’de Sotheby’s New York’ta yaklaşık 14 milyon dolara satıldı.

5. Otoportre (Yeşil Bugatti’deki Tamara) – Autoportrait (Tamara in the Green Bugatti) (1929)

Tamara de Lempicka, Otoportre – Yeşil Bugatti'deki Tamara
Tamara de Lempicka, Otoportre – Yeşil Bugatti’deki Tamara (Autoportrait – Tamara in the Green Bugatti) (1929). Görsel: DailyArt Magazine.

Nerede: Özel koleksiyon

Pano üzerine yağlıboya, yaklaşık 35 x 27 cm, yani küçük bir resim. Lempicka deri sürücü başlığı, gri eşarbı ve uzun eldivenleriyle yeşil bir arabanın direksiyonunda oturuyor ve ağır göz kapaklarının altından bize bakıyor. Resim Alman moda dergisi Die Dame’nin kapağı için yapıldı ve derginin Temmuz 1929 sayısında yayımlandı.

Bu eserde neye bakmalı? Kendini nasıl sunduğuna. Bu küçük resim, özgür, hızlı ve kendinden emin “yeni kadın”ın simgesi oldu. Anlatılana göre Lempicka’nın gerçek arabası küçük, sarı bir Renault’ydu; ama kapakta kendini lüksün simgesi bir Bugatti’nin içine koydu. San Francisco’daki 2024 retrospektifinde, Lempicka ile Die Dame’nin ilişkisine ayrılan bölümde bu ünlü kapak da vardı.

6. Müzisyen – La Musicienne (1929)

Tamara de Lempicka, Müzisyen
Tamara de Lempicka, Müzisyen (La Musicienne) (1929). Görsel: Christie’s.

Nerede: Özel koleksiyon

Tuval üzerine yağlıboya, 115,8 x 73 cm. Mavi, dökümlü elbiseli genç bir kadın, gökdelenlerin önünde mandoline benzeyen bir çalgı çalıyor. Sağ altta “DE LEMPICKA. 29 PARIS.” imzası var. Christie’s’e göre model, Lempicka’nın en yakın kadın dostu, sırdaşı ve sevgilisi Ira Perrot. 1932’ye kadar Lempicka’nın resimlerinde en sık gördüğünüz yüz onunki.

Bu eserde neye bakmalı? Mavinin tonlarına. Elbisenin kıvrımları açık maviden laciverde akıyor; çalgının sarısı resimdeki tek sıcak nokta. Hikayenin hüzünlü bir yanı da var: Christie’s’e göre Lempicka ile Ira Perrot birkaç yıl sonra koptu ve bir daha hiç görüşmedi. Eser 2018’de Christie’s New York’ta yaklaşık 9,1 milyon dolara satıldı ve o güne kadarki Lempicka rekorunu kırdı.

7. Yeşilli Genç Kız – Jeune fille en vert (yaklaşık 1927–1930)

Tamara de Lempicka, Yeşilli Genç Kız
Tamara de Lempicka, Yeşilli Genç Kız (Jeune fille en vert) (1927–1930). Görsel: Centre Pompidou.

Nerede: Centre Pompidou, Musee national d’art moderne, Paris

Kontrplak üzerine yağlıboya, 61,5 x 45,5 cm. Fırfırlı yeşil elbisesi, beyaz eldivenleri ve geniş beyaz şapkasıyla genç bir kadın; şapkasının kenarını tutmuş, yana bakıyor. Centre Pompidou eserin tarihini 1927–1930 arası olarak veriyor. Fransız devleti resmi 1932’de satın aldı ve aynı yıl Paris’teki Salon des Independants’ta sergilendi.

Bu eserde neye bakmalı? Yeşil kumaşın parlaklığına. Elbise ıslak bir ipek gibi bedene yapışıyor, her kıvrım ayrı bir ışık yakalıyor. San Francisco retrospektifinin küratörü Furio Rinaldi’ye göre bu resim, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra ortaya çıkan yeni kadın tipini ve Lempicka’nın çekiciliğini bir arada yakalıyor. 2024 retrospektifinin katalog kapağında da bu resim vardı.

8. Marjorie Ferry’nin Portresi – Portrait de Marjorie Ferry (1932)

Tamara de Lempicka, Marjorie Ferry'nin Portresi
Tamara de Lempicka, Marjorie Ferry’nin Portresi (Portrait de Marjorie Ferry) (1932). Görsel: Christie’s.

Nerede: Özel koleksiyon

Tuval üzerine yağlıboya, 100 x 65 cm. Sırtı açık, gri ipek bir örtüye sarınmış sarışın bir kadın omzunun üstünden bize bakıyor; arkasında gri sütunlar. Christie’s’e göre Marjorie Ferry, Paris’te sahneye çıkan İngiliz doğumlu bir kabare şarkıcısıydı ve varlıklı bir finansçıyla evlenmişti. Kocası portreyi 1932’de Paris’in en moda portre ressamı Lempicka’ya ısmarladı; ona hediye ettiği iri yüzük de resimde görünsün istiyordu.

Bu eserde neye bakmalı? Alttaki eldeki yüzüğe ve grinin ne kadar çok tonu olduğuna. Neredeyse tek renkli bu resimde renk taşıyan yalnızca ten, dudaklar ve tırnaklar. Eser 5 Şubat 2020’de Christie’s Londra’da 16,3 milyon sterline, yaklaşık 21,2 milyon dolara satıldı ve Lempicka’nın açık artırma rekorunu kırdı. Rekor fiyatlı diğer eserler için dünyanın en pahalı tabloları yazıma bakabilirsiniz.

9. Gelin Çiçekleri – Les Arums (yaklaşık 1935)

Tamara de Lempicka, Gelin Çiçekleri
Tamara de Lempicka, Gelin Çiçekleri (Les Arums) (1935). Görsel: Centre Pompidou.

Nerede: Centre Pompidou, Musee national d’art moderne, Paris

Tuval üzerine yağlıboya, 65,8 x 49,2 cm. Cam bir vazoda beyaz gelin çiçekleri, yani kala zambakları, yanında süslü beyaz bir ayna çerçevesi. Centre Pompidou’ya göre 1931’den itibaren gelin çiçekleri Lempicka’nın en sevdiği konulardan biri oldu. Andre Lhote’un kübizmiyle yetişen sanatçı, bu çiçeklerin kıvrımlarında çizgi ve hacimle oynamak için biçilmiş kaftan bir nesne buldu.

Bu eserde neye bakmalı? Aynaya. Pompidou’ya göre gelin çiçekleri Lempicka için kadınlığı da simgeliyordu. Ayna, kadının tuvalet masasının bilinen nesnesi; bu anlamı güçlendiriyor ve tabloya insanın kendine baktığı, düşündüğü bir hava katıyor. Eser, Lempicka’nın 1976’da Fransız devletine bağışladığı resimlerden biri.

10. Üzüm Kasesi – Coupe de raisins (1949)

Tamara de Lempicka, Üzüm Kasesi
Tamara de Lempicka, Üzüm Kasesi (Coupe de raisins) (1949). Görsel: Centre Pompidou.

Nerede: Centre Pompidou, Musee national d’art moderne, Paris

Tuval üzerine yağlıboya, 30,5 x 35,3 cm. Leylak rengi bir zeminde, kenarı kırmızı çizgili beyaz porselen bir kasede yeşil üzümler, yanında küçük bir salkım. Sağ üstte, iğneyle tutturulmuş bir kağıt parçasının üstünde “LEMPICKA” imzası okunuyor. Sanatçının Amerika yıllarında yaptığı sessiz natürmortlardan, yani yalnızca nesneleri konu alan resimlerinden biri.

Bu eserde neye bakmalı? Sadeliğe. San Francisco retrospektifine göre Lempicka’nın 1939’dan sonraki hüzünlü natürmortları ve iç mekanları, İtalyan ve Flaman ustalarından öğrendiği cilalı tekniği ve titizliği taşır. O kağıda yazılmış gibi duran imza da eski ustaların göz yanıltma oyunlarını hatırlatır. Paris’teki göz alıcı portrelerden çok uzak bu küçük resim, Lempicka’nın ikinci hayatını gösteriyor.

Tamara de Lempicka’nın eserlerini nerede görebilirsiniz?

İlk adres Paris’teki Centre Pompidou (Musee national d’art moderne). Koleksiyonda Balkonda Kizette, Yeşilli Genç Kız, Bay Tadeusz Lempicki, Baron Raoul Kuffner’in portresi, Gelin Çiçekleri ve Üzüm Kasesi var. Pompidou eserlerini sık sık başka müzelere ödünç verdiği için gitmeden önce Centre Pompidou’nun koleksiyon sayfasından o an sergide olup olmadıklarına bakın.

Orleans’a yolunuz düşerse Güzel Sanatlar Müzesi, kış giysileri içinde bir kadını gösteren 1929 tarihli küçük Saint-Moritz tablosunu “Jean Zay ve 1930’lar” salonunda sergiliyor. Lempicka’nın en ünlü tablolarının çoğu ise özel koleksiyonlarda; onları görmenin en iyi yolu büyük retrospektifler. 2024–2025’te San Francisco’daki de Young Müzesi ve Houston’daki Museum of Fine Arts, ABD’deki ilk büyük retrospektifini düzenledi. Sanatçının arşivi de Houston’daki müzede. Lempicka gibi kendi yolunu çizen kadın ressamları merak ediyorsanız dünyanın en önemli kadın ressamları yazıma göz atın.

🧭 Eserlerini yerinde görmek isterseniz: Bir Dakikada Geziyorum’daki Paris gezi rehberi şehirde görülecek yerleri ve rota önerilerini anlatıyor.

Tamara de Lempicka hakkında merak edilenler

Tamara de Lempicka hangi akımın ressamı?

Lempicka, 1920’ler ve 1930’ların süslü, şık üslubu Art Deco’nun en önemli ressamı sayılır. Resimlerinde Kübizm’in geometrik biçimleriyle neoklasik resmin pürüzsüz yüzeyi buluşur. Kendini belli bir akıma bağlamadı; iki savaş arası figüratif resmin içinde modern sanatın kendine özgü bir yolunu temsil eder.

Tamara de Lempicka kaç yılında doğdu?

Uzun süre 1898 sanılıyordu. San Francisco Güzel Sanatlar Müzeleri’nin 2024 retrospektifi için yapılan araştırma bunu 1894 olarak düzeltti. Sanatçı hayatı boyunca yaşını küçük gösterdi; aynı araştırma doğum adının Tamara Rosa Hurwitz olduğunu da ortaya çıkardı.

Yeşil Bugatti’deki Tamara tablosu nerede?

1929 tarihli bu küçük otoportre bir özel koleksiyonda ve hiçbir müzede kalıcı olarak sergilenmiyor. Görmek istiyorsanız büyük Lempicka sergilerini takip etmeniz gerekiyor.

Tamara de Lempicka’nın en pahalı eseri hangisi?

Marjorie Ferry’nin Portresi (1932). 5 Şubat 2020’de Christie’s Londra’da 16,3 milyon sterline, yaklaşık 21,2 milyon dolara satıldı. Rekor uzun sürmemişti zaten: yalnızca üç ay önce, Kasım 2019’da La Tunique rose (Pembe Tunik) Sotheby’s New York’ta yaklaşık 13,4 milyon dolarla rekor kırmıştı.

Tamara de Lempicka nerede ve ne zaman öldü?

18 Mart 1980’de Meksika’nın Cuernavaca kentindeki evinde öldü; 1978’den beri orada yaşıyordu. The Art Newspaper’a göre kızı Kizette, annesinin vasiyetini yerine getirip küllerini helikopterle bir yanardağın ağzına savurdu.

Kısaca Tamara de Lempicka

Doğum1894, Polonya (doğum adı Tamara Rosa Hurwitz)
Ölüm18 Mart 1980, Cuernavaca (Meksika)
EğitimAcademie de la Grande Chaumiere (Paris); Maurice Denis ve Andre Lhote’un öğrencisi
Yaşadığı kentlerSankt Petersburg, Paris, Beverly Hills, New York, Houston, Cuernavaca
DönemArt Deco, İki Savaş Arası figüratif resim, modern sanat
EşleriTadeusz Lempicki (1916–1929), Baron Raoul Kuffner (1934–1961)
En ünlü eserleriYeşil Bugatti’deki Tamara, Balkonda Kizette, Yeşilli Genç Kız, Müzisyen
Rekor satışMarjorie Ferry’nin Portresi, Christie’s 2020, yaklaşık 21,2 milyon dolar
En iyi görüleceği yerCentre Pompidou, Paris

Tamara de Lempicka’nın tabloları bir dönemin aynası: caz, hız, ipek elbiseler, gökdelenler. Ama bu parlak yüzeyin arkasında başka biri duruyor. Bir devrimden kaçmış, adını ve yaşını değiştirmiş, bir kadının da büyük ressam olabileceğini kanıtlamak için durmadan çalışmış biri. Yeşil Bugatti’nin direksiyonundaki o soğuk bakış belki de en çok bu kararlılığı anlatıyor.

Lempicka’nın beslendiği akımları tanımak için Kübizm nedir? yazısına, Picasso ve Ingres yazılarıma bakabilirsiniz. Aynı yıllarda Paris’te çalışan bir başka kadın sanatçı için Sonia Delaunay, akımları bir arada görmek için Modern sanat nedir? yazısı ve en ünlü ressamlar listem iyi bir başlangıç olur.

Bu Ay Nereye?

İlknur Acar'dan aylık kültür ve gezi rehberi: o ay görülecek sergiler, gezi rotaları, tiyatro ve etkinlikler. Ayda bir e-posta; istediğin an tek tıkla ayrılabilirsin.

Benzer Gönderiler