Pierre Bonnard: Hafızadan Resim Yapan Rengin Şairi

Pierre Bonnard'ın yaklaşık 1899 tarihli portre fotoğrafı

Pierre Bonnard kimdir?

Pierre Bonnard (1867–1947), Nabiler grubunun kurucuları arasında yer alan Fransız ressam. Ömrü boyunca evin içini, yemek masasını, banyoyu ve pencereden görünen bahçeyi parlak renklerle boyadı. Modelin karşısına geçmedi, hafızasından çalıştı; tablolarını da yıllarca bitirmedi. Eserlerini görmek için en iyi adresler Paris’teki Musee d’Orsay, Londra’daki Tate ve Le Cannet’deki Musee Bonnard.

Pierre Bonnard sabah kahvesini, kucağa sıçrayan bir kediyi, küvette uzanan bir kadını, açık pencereden içeri dolan yaz ışığını boyayan bir ressam. Konuları sıradandır ama renkleri o kadar yoğundur ki bir yemek odası bile masal sahnesine döner. Eleştirmenler ona uzun süre “mutluluk ressamı” dedi. Oysa resimlerine biraz uzun bakarsanız bir parça hüzün, bir parça yalnızlık ve geçip giden zamanın izini de görürsünüz.

Gençken Paris’te afiş tasarlayarak ün kazandı ve Nabiler adlı genç ressam grubunun en yaratıcı isimlerinden biri oldu. Sonra ömrünün büyük kısmını eşi Marthe ile birlikte geçirdi: Normandiya’daki küçük evlerinde ve Akdeniz kıyısındaki Le Cannet’de.

Bu yazıda önce Pierre Bonnard’ın hayatını, sonra resim yapma biçimini anlatıyorum. Ardından en önemli 10 eserine geçiyor, her birinde nereye bakmanız gerektiğini gösteriyorum.

Pierre Bonnard kimdir?

Hukuktan resme: Paris’te gençlik yılları

Tam adı Pierre Eugene Frederic Bonnard. 3 Ekim 1867’de Paris yakınlarındaki Fontenay-aux-Roses’ta doğdu. Hukuk okudu ve diplomasını da aldı. Ama aklı başka yerdeydi: aynı yıllarda Paris’te Academie Julian adlı özel resim okuluna gitmeye başladı. Burada Paul Serusier, Maurice Denis, Henri-Gabriel Ibels ve Paul Ranson ile tanıştı. 1889’da Güzel Sanatlar Okulu’na (Ecole des Beaux-Arts) girdi; ömür boyu dostu olacak Edouard Vuillard ile Ker-Xavier Roussel’i de orada buldu.

Çocukluk yazları ailenin Fransa’nın güneydoğusundaki Le Grand-Lemps köyündeki evinde geçti. Bu ev ve oradaki aile, yani kız kardeşi Andree ile onun eşi besteci Claude Terrasse, ilk resimlerinin en sevdiği sahnesi oldu.

Pierre Bonnard ve Nabiler

1888’de Paul Serusier’nin çevresinde toplanan genç ressamlar kendilerine Nabiler adını verdi. Dertleri, Monet ve arkadaşlarının empresyonizminden bir adım öteye geçmekti; empresyonistler doğayı gördükleri gibi kaydediyordu, onlar daha fazlasını istiyordu. Bonnard bunu yıllar sonra tek cümleyle özetledi: “Sanat doğa değildir.”

Bonnard’ı asıl sarsan Japon sanatı oldu. 1888’de Siegfried Bing’in galerisinde, 1890’da da Güzel Sanatlar Okulu’nda açılan Japon sanatı sergilerini görünce kendini kaptırdı. Arkadaşları ona bu yüzden “çok Japon Nabi” (nabi tres japonard) diye takıldı. 1891’de ilk kez Bağımsızlar Salonu’nda resim sergiledi. Aynı yıl France-Champagne afişi büyük başarı kazandı ve Toulouse-Lautrec’in de dikkatini çekti. Bu başarıdan cesaret alan Bonnard, kendini tamamen resme vermeye karar verdi. 1896’da Durand-Ruel galerisinde ilk kişisel sergisini açtı.

Marthe: elli yıl süren bir birliktelik

1893’te, gerçek adı Maria Boursin olan ama kendini Marthe de Meligny diye tanıtan genç bir kadınla tanıştı. Marthe, ömrü boyunca en çok resmettiği model oldu. Otuz yılı aşkın süre evlenmeden birlikte yaşadılar; ancak 13 Ağustos 1925’te Paris’te evlendiler. Marthe’nin sağlığı hep kırılgandı ve doktorların önerdiği su tedavisi yüzünden sık sık banyo yapıyordu. Bonnard’ın ünlü banyo resimleri işte bu gündelik alışkanlıktan doğdu.

Bu uzun birlikteliğin karanlık bir sayfası da var. Bonnard, modelliğini de yapan Renee Monchaty ile bir ilişki yaşadı ve 1921’de onunla Roma’ya gitti. Monchaty daha sonra hayatına son verdi. Bunun ne zaman olduğu kaynağa göre değişiyor: Tate ve Musee Bonnard, Bonnard’ın Marthe ile evlenmesinden birkaç hafta sonra, 1925’te diyor; Phillips Collection ise 1923 tarihini veriyor.

Vernonnet, Le Cannet ve son yıllar

1912’de Seine kıyısındaki Vernonnet’de küçük bir ev satın aldı ve adını Ma Roulotte (Benim Karavanım) koydu. Ev, Monet’nin Giverny’deki evine yakındı; Bonnard da komşusunu düzenli olarak ziyaret etti. Kışları ise giderek daha uzun süre Akdeniz’de kalmaya başladı. Şubat 1926’da Cannes’ın tepesindeki Le Cannet’de mütevazı bir ev aldı ve adını Le Bosquet (Koru) koydu. Evi kendine göre düzenletti: bir atölye ve Marthe için modern bir banyo ekletti.

1925’ten itibaren Henri Matisse ile düzenli olarak mektuplaştı. İkinci Dünya Savaşı başlayınca Le Cannet’ye tamamen çekildi. Sonra kayıplar birbirini izledi: 1940’ta en yakın dostu Vuillard’ı, 26 Ocak 1942’de Marthe’yi kaybetti. Matisse’e yazdığı bir mektupta yalnızlığının ve acısının tahmin edilemeyeceğini söyledi. Pierre Bonnard 23 Ocak 1947’de Le Cannet’de öldü ve Marthe’nin yanına gömüldü.

Pierre Bonnard’ın sanat anlayışı

Hafızadan resim yapmak

Bonnard manzaranın ya da modelin karşısına geçip resim yapmazdı. Gündüz yürüyüşe çıkar, yanındaki küçük deftere hızlı eskizler çizer, havanın nasıl olduğunu not ederdi. Sonra atölyeye döner, sahneyi hafızasından yeniden kurardı. Ona göre nesnenin karşısında durmak dikkati dağıtıyordu: ressam ilk heyecanı unutup gördüğü her gölgeyi kopyalamaya başlıyordu. Bu yüzden onun resimlerine baktığınızda bir anlık görüntü değil, hatırlanan bir anın sıcaklığını görürsünüz.

Duvara iğnelenmiş tuvaller

Tuvallerini bir şasiye, yani ahşap bir çerçeveye germezdi; doğrudan atölyesinin duvarına iğnelerdi. Böylece resmin boyutuna önceden karar vermesi gerekmezdi. Kompozisyon büyüdükçe kenarları genişletebilir, birkaç resim üzerinde yan yana çalışabilirdi. Seyahate çıkarken tuvallerini rulo yapıp yanına alırdı. Bir resmi aylarca, hatta yıllarca bitirmez, bırakıp yeniden dönerdi. Anlatılana göre müzeye girmiş bir tablosunu bile fırçayla düzeltmeye çalışmıştı.

Fotoğraf makinesinden öğrendikleri

Bonnard 1890 ile 1922 arasında yaklaşık 200 fotoğraf çekti. Büyük bir fotoğrafçı değildi. Ama makinenin yakaladığı rahat duruşlar, kenardan kesilmiş figürler ve beklenmedik açılar zamanla resimlerine geçti. Tate’e göre 1920’lerin başında artık makineye ihtiyacı kalmamıştı: anlık görüntüleri doğrudan hafızasına kaydedebiliyordu.

“Mutluluk ressamı” mı?

1913–1915 yıllarında bir bunalım yaşadı. Rengin kendisini sürüklediğini, biçimi neredeyse farkına varmadan ona feda ettiğini söyledi ve yeniden desen çalışmaya döndü. Bu dönemden sonra renkleri daha da yoğunlaştı. 1933’teki büyük sergisinden sonra eleştirmenler onu “mutluluk ressamı” ilan etti; Bonnard ise şarkı söyleyenin her zaman mutlu olmadığını hatırlattı. Kimleri sevdiğini görmek isterseniz atölyesinin duvarına bakın: Le Cannet’de Vermeer, Monet ve Picasso’nun yanında Georges Seurat’nın Asnieres’de Yıkananlar’ının ve Gauguin’in Vaazdan Sonra Görülen’inin basılı kopyaları asılıydı.

Pierre Bonnard’ın en önemli 10 eseri

1. France-Champagne Afişi (1889–1891)

Pierre Bonnard'ın France-Champagne afişi: köpüren kadehini uzatan genç kadın, 1891
Pierre Bonnard, France-Champagne afişi, 1889–1891. Renkli taşbaskı.

Nerede: Baskı olduğu için birçok koleksiyonda örneği var; biri Art Institute of Chicago’da (sürekli sergilenmiyor)

Debray şampanya evi için hazırlanmış bir taşbaskı, yani taş bir kalıptan çoğaltılmış afiş. Sarı, turuncu ve siyahla basılmış. Elindeki kadehten köpükler taşan genç bir kadın, büyük harflerle yazılmış ürün adının altında gülümsüyor.

Bu eserde neye bakmalı? Köpüğe ve yazıya. Kadehten taşan köpük kadının elbisesine karışıyor ve afişin yarısını kaplayan bir desene dönüşüyor. Harflere de bakın: sonradan eklenmiş bir yazı gibi değil, resmin bir parçası gibi çizilmişler. Bonnard’ı Paris’te tanıtan ve onu resme yönelten iş bu afiş.

2. Kareli Bluz (1892)

Pierre Bonnard'ın Kareli Bluz tablosu: kareli bluzlu genç kadın, 1892
Pierre Bonnard, Kareli Bluz, 1892. Musee d’Orsay, Paris.

Nerede: Musee d’Orsay, Paris

Modeli, ressamın kız kardeşi Andree Terrasse. Kareli bluzlu genç kadın masada oturmuş; bir eliyle küçük bir hayvanı tutarken öbür eliyle çatalını tabağa uzatıyor. Tuval 61 x 33 santim, yani dar ve uzun. Bu biçimi Japonların dikey asılan rulo resimlerinden, kakemonolardan almış.

Bu eserde neye bakmalı? Bakış açılarına. Masayı yukarıdan, kadını ise aşağıdan görüyorsunuz; iki ayrı açı aynı resimde buluşuyor. Bonnard klasik perspektif ve gölgelendirme kullanmıyor, hacmi kıvrımlı çizgilerle veriyor. Bluzun karelerine de bakın: kumaş gibi kıvrılmıyor, düz bir desen gibi yüzeye yayılıyor.

3. Alacakaranlık (Kroket Oyunu) (1892)

Pierre Bonnard'ın Alacakaranlık ya da Kroket Oyunu tablosu, 1892
Pierre Bonnard, Alacakaranlık (Kroket Oyunu), 1892. Musee d’Orsay, Paris.

Nerede: Musee d’Orsay, Paris

Bu büyük tuval 1892’de Bağımsızlar Salonu’nda “Alacakaranlık” adıyla sergilendi. Ailenin Le Grand-Lemps’teki bahçesini gösteriyor. Soldan sağa ressamın babası, kız kardeşi Andree, eniştesi besteci Claude Terrasse ve bir kadın arkadaş kroket oynuyor. Arkada beyaz elbiseli beş genç kadın halka olmuş, dans ediyor.

Bu eserde neye bakmalı? Kareli giysilere. Oyuncuların elbiseleri yaprakların üzerine yapıştırılmış kağıt parçaları gibi düz duruyor. Sonra öndeki kıpırtısız, bir duvar süslemesi gibi yan yana dizilmiş figürlerle arkadaki coşkulu dansı karşılaştırın; bu karşıtlık bilerek kurulmuş. Konu bir empresyonistin seçeceği türden, ama anlatım Japon baskılarına çok daha yakın.

4. Adam ve Kadın (1900)

Pierre Bonnard'ın Adam ve Kadın tablosu: paravanla ayrılmış çift, 1900
Pierre Bonnard, Adam ve Kadın, 1900. Musee d’Orsay, Paris.

Nerede: Musee d’Orsay, Paris

Bir yatak odasında çıplak bir çift. Solda kadın yatakta kedi yavrularıyla oynuyor, sağda adam elinde bir havluyla ayakta duruyor. Onları tanıyanlar figürlerin Marthe ve Bonnard olduğunu hemen anlıyordu. Tate’e göre tablo, çiftin bohem hayatının açık bir ilanı gibi okunabilir. İlk sahibi, dönemin önemli dergisi Revue Blanche’ın yöneticilerinden Thadee Natanson’du.

Bu eserde neye bakmalı? Ortadaki koyu paravana. Resmi tam ortadan ikiye bölüyor ve aynı odadaki iki insanı iki ayrı dünyaya ayırıyor. Kadın ışıl ışıl bir yatakta, adam koyu kırmızı bir duvarın önünde. Bir aşk sahnesi gibi başlayan resim, yan yana duran ama birbirine uzak iki insanın portresine dönüşüyor.

5. Kırda Yemek Odası (1913)

Pierre Bonnard'ın Kırda Yemek Odası tablosu: bahçeye açılan kapı ve pencere, 1913
Pierre Bonnard, Kırda Yemek Odası, 1913. Minneapolis Institute of Art, Minneapolis.

Nerede: Minneapolis Institute of Art (Mia), Minneapolis

Bonnard’ın Vernonnet’deki evi Ma Roulotte’un yemek odası. Sandalyelerde kediler, pencerenin pervazına yaslanmış Marthe ve açık kapıdan görünen yemyeşil bir bahçe. Bonnard bu büyük tuvali evi satın aldıktan bir yıl sonra yaptı. Normandiya manzarasının resimlerine girdiği ilk eserlerden biri.

Bu eserde neye bakmalı? İçerisi ile dışarısının birbirine karışmasına. Işık kapıdan içeri dökülüyor; kadının kırmızı bluzu da içerinin rengini bahçeye taşıyor. Müzenin notuna göre Bonnard kendini empresyonistlerin sonuncusu sayıyordu. Ama onlardan farklı olarak bu sahneyi baştan sona hafızasından boyadı.

6. Kahve (1915)

Pierre Bonnard'ın Kahve tablosu: kırmızı kareli örtülü masada kahve içen kadın ve köpek, 1915
Pierre Bonnard, Kahve, 1915. Tate, Londra.

Nerede: Tate Modern, Londra

Kırmızı beyaz kareli örtülü bir masa. Turuncu giysili bir kadın fincanından kahvesini yudumluyor. Solda bir köpek başını masanın kenarına uzatmış; sağda ise başka birinin yalnızca kolu ve eli görünüyor. Tate’in koleksiyonunda bu resim için yapılmış hazırlık eskizleri de var.

Bu eserde neye bakmalı? Kesilmiş kenarlara. Sağdaki kişinin yüzü resmin dışında kalmış, tıpkı bir fotoğraf karesindeki gibi. Masa örtüsü resmin neredeyse yarısını kaplıyor ve sizi doğrudan masaya oturtuyor. Bir de köpeğin sabırlı bakışına bakın; Bonnard’ın resimlerinde hayvanların ne kadar önemli olduğunu gösteriyor.

7. Süt Kasesi (yaklaşık 1919)

Pierre Bonnard'ın Süt Kasesi tablosu: deniz ışığı vuran odada elinde kase tutan kadın, yaklaşık 1919
Pierre Bonnard, Süt Kasesi, yaklaşık 1919. Tate, Londra.

Nerede: Tate koleksiyonu, Londra

1918’in sonunda Bonnard ile Marthe, Antibes Burnu’nda küçük bir koya bakan bir oda kiraladı. Resimde pembe elbiseli bir kadın elinde bir kase tutuyor; kediye süt vermek üzere. Balkon penceresinden, denizin yansıttığı güçlü ışık odaya doluyor.

Bu eserde neye bakmalı? Işığın sakladıklarına. Pencereden gelen ışık o kadar güçlü ki kadının yüzü de, sütünü bekleyen kedi de gölgede kalıyor. Bonnard ayrıntıyı feda ediyor ve ışığın kendisini resmin konusu yapıyor. Tate’teki hazırlık çizimleri, figürleri ve nesneleri tek tek denediğini, sonra bir araya getirdiğini gösteriyor.

8. Açık Pencere (1921)

Pierre Bonnard'ın Açık Pencere tablosu: mavi gökyüzüne açılan pencere ve köşede kedi, 1921
Pierre Bonnard, Açık Pencere, 1921. The Phillips Collection, Washington.

Nerede: The Phillips Collection, Washington

Normandiya’daki evinin bir odası, ama odadan çok az şey görüyoruz. Resmin ortasını pencereden görünenler kaplıyor: mavi gökyüzü, yeşil yapraklar, mor gölgeler. Koleksiyoncu Duncan Phillips bu eseri 1930’da satın aldı.

Bu eserde neye bakmalı? Sağ alt köşeye. Gözünüz önce pencereye kapılıyor; siyah bir kediyi ve bir kadını ancak biraz sonra fark ediyorsunuz. Müzeye göre bu sarışın kadın Renee Monchaty olabilir. Bir de pencerenin üstündeki koyu stora bakın: resmi bir giyotin gibi kesiyor.

9. Banyo (1925)

Pierre Bonnard'ın Banyo tablosu: küvette uzanan kadın, 1925
Pierre Bonnard, Banyo, 1925. Tate, Londra.

Nerede: Tate koleksiyonu, Londra

Marthe küvette, suyun içinde uzanıyor. Bonnard sonraki yirmi yılda aynı konuyla dört büyük resim yaptı; bu onların ilki ve en sadesi. Uzanan çıplak kadın Avrupa resminde çok eski bir konu. Yeni olan, suyun altındaki bedenin nasıl farklı göründüğünü resmetmek.

Bu eserde neye bakmalı? Yatay bantlara. Resmi yukarıdan aşağıya okuyun: fayanslı duvar, küvetin beyazı, suya batmış beden, küvetin kenarı ve zemin. Beş şerit üst üste dizilmiş. Bedenin rengi suyun mavisine karışıyor; figür neredeyse eriyip gidiyor.

10. Çiçek Açmış Badem Ağacı (1946–1947)

Pierre Bonnard, Çiçek Açmış Badem Ağacı
Pierre Bonnard, Çiçek Açmış Badem Ağacı (1946–1947). Görsel: Centre Pompidou (Musee national d’Art moderne) koleksiyonu.

Nerede: Musee d’Orsay koleksiyonu, Paris’teki Centre Pompidou’da (Musee national d’Art moderne) emanet olarak

Bonnard’ın son resmi. Le Bosquet’deki yatak odasının penceresinden bahçedeki badem ağacını görebiliyordu. “Her bahar beni onu resmetmeye zorluyor” dediği aktarılır. Beyaz çiçeklerle kaplı ağaç tuvalin neredeyse tamamını dolduruyor.

Bu eserde neye bakmalı? Ağacın altındaki toprağa. Tate’in aktardığına göre Bonnard fırça tutamayacak kadar zayıf düştüğünde yeğeni Charles Terrasse’tan bu bölümün rengini yeşilden sarıya çevirmesini istedi. Yani ressam son günlerinde bile resmini değiştirmeyi sürdürüyordu.

Pierre Bonnard’ın eserlerini nerede görebilirsiniz?

Bonnard’ın erken dönemini görmek istiyorsanız en iyi adres Paris’teki Musee d’Orsay. Kareli Bluz ile Adam ve Kadın orta kattaki 70 numaralı salonda, Alacakaranlık ise 72 numaralı salonda. Müzede başka neler göreceğinizi Musee d’Orsay’da Görülmesi Gereken 10 Eser yazımda anlattım. Geç dönem eserleri için Centre Pompidou’daki Musee national d’Art moderne’e de uğrayabilirsiniz.

Londra’daysanız Tate koleksiyonunda Kahve, Süt Kasesi ve Banyo dahil birçok Bonnard var; Kahve bugün Tate Modern’de sergileniyor. ABD’de öne çıkan adresler Washington’daki Phillips Collection (Açık Pencere), Minneapolis Institute of Art (Kırda Yemek Odası) ve Art Institute of Chicago (Dünyevi Cennet). New York’taki Metropolitan Museum’da da Vernonnet’de Teras (1939) sergileniyor.

Ressamın son yirmi yılını geçirdiği Le Cannet’de ise kendi adını taşıyan Musee Bonnard var. Müze, Bonnard’ın her gün yürüdüğü yolları izleyen bir rota da hazırlamış; ressamın baktığı manzaralara siz de bakabilirsiniz. Gitmeden önce güncel bilgileri resmi sitelerden kontrol edin: Musee d’Orsay, Musee Bonnard.

🧭 Eserlerini yerinde görmek isterseniz: Bir Dakikada Geziyorum’daki Paris gezi rehberi şehirde görülecek yerleri ve rota önerilerini anlatıyor.

Pierre Bonnard hakkında merak edilenler

Nabiler kimdir?

1888’de Paul Serusier’nin çevresinde toplanan genç Fransız ressamlar. Grubun tanınan üyeleri arasında Pierre Bonnard, Edouard Vuillard, Maurice Denis, Paul Ranson ve Ker-Xavier Roussel var. Empresyonistler doğayı gördükleri gibi kaydetmeye çalışırken onlar bir adım öteye geçmek istedi: düz renk alanları ve süslemeye yakın çizgilerle çalıştılar.

Bonnard’a neden “çok Japon Nabi” denirdi?

Çünkü 1888 ve 1890’da Paris’te açılan Japon sanatı sergilerinden çok etkilenmişti. Japon baskılarındaki kenardan kesilmiş sahneleri, düz renk alanlarını ve alışılmadık bakış açılarını kendi resimlerine taşıdı. Kareli Bluz’un dar ve uzun biçimi bile Japonların rulo resimlerinden, kakemonolardan geliyor.

Marthe kimdir?

Gerçek adı Maria Boursin olan Marthe de Meligny, Bonnard’ın 1893’te tanıştığı ve 1925’te evlendiği hayat arkadaşı. Ressamın en çok resmettiği model o; banyo resimlerinin hemen hepsinde onu görürsünüz. 26 Ocak 1942’de Le Cannet’de öldü.

Bonnard empresyonist mi?

Tam olarak değil. Empresyonistler gibi gündelik hayatı ve ışığı resmetti, Monet ile dost oldu, hatta kendini empresyonistlerin sonuncusu saydığı aktarılır. Ama onlar açık havada, modelin karşısında çalışırken Bonnard atölyede ve hafızadan çalıştı. Bu yüzden genellikle Nabilerle ve Post-empresyonizm sonrası kuşakla birlikte anılır.

Musee Bonnard nerede?

Fransız Rivierası’nda, Cannes’ın hemen yanındaki Le Cannet’de. Bonnard’ın 1926’da satın aldığı ve son yıllarını geçirdiği Le Bosquet evi de bu kasabada. Ev ve bahçesi 2007’den beri koruma altında.

Kısaca Pierre Bonnard

Doğum3 Ekim 1867, Fontenay-aux-Roses (Fransa)
Ölüm23 Ocak 1947, Le Cannet
Tam adıPierre Eugene Frederic Bonnard
EğitimHukuk; Academie Julian; Ecole des Beaux-Arts
DönemNabiler, Post-empresyonizm sonrası modern resim
Üslup / TeknikHafızadan resim, yoğun renk, duvara iğnelenmiş şasisiz tuval
Hayat arkadaşı ve modeliMarthe de Meligny (Maria Boursin)
En ünlü eserleriAlacakaranlık (Kroket Oyunu), Adam ve Kadın, Kahve, Banyo, Çiçek Açmış Badem Ağacı
En iyi görüleceği yerMusee d’Orsay (Paris), Tate (Londra), Musee Bonnard (Le Cannet)

Pierre Bonnard’ın resimleri ilk bakışta sakin ve neşeli görünür: bir kahvaltı masası, bir kedi, bir bahçe. İkinci kez baktığınızda ise kesilmiş yüzleri, gölgede kalan figürleri, aynı odada birbirine uzak duran insanları fark edersiniz. Bir keresinde, bir ressamın iki hayatı olması gerektiğini söylemişti: birinde öğrenmek, ötekinde resim yapmak için. Belki de bu yüzden hiçbir tablosunu tam bitmiş saymadı.

Bonnard’ın dostu ve mektup arkadaşı Henri Matisse, komşusu sayılabilecek Claude Monet, gençlik yıllarının ilham kaynağı Paul Gauguin ve modern resmin öteki büyük adı Paul Cezanne hakkındaki yazılarıma da göz atabilirsiniz. Paris afişlerini merak ediyorsanız Toulouse-Lautrec yazısı tam size göre.

Diğer Fransız ustalar için Fransız Ressamlar sayfasına bakabilirsiniz.

Kapak görseli: Pierre Bonnard’ın portre fotoğrafı, yaklaşık 1899. Musee d’Orsay, Paris.

Bu Ay Nereye?

İlknur Acar'dan aylık kültür ve gezi rehberi: o ay görülecek sergiler, gezi rotaları, tiyatro ve etkinlikler. Ayda bir e-posta; istediğin an tek tıkla ayrılabilirsin.

Benzer Gönderiler