|

Göbeklitepe’de Görülmesi Gereken 15 Yapı ve Kabartma

Göbeklitepe

Göbeklitepe kaç yıllık?

Göbeklitepe yaklaşık 12 bin yıllık. Yani tarımdan, yazıdan ve metalden önce, taş aletlerle kurulmuş dev yapılardan söz ediyoruz. Şanlıurfa’nın yaklaşık 18 km kuzeydoğusundaki alanda boyu 5,5 metreyi, ağırlığı 8–10 tonu bulan T biçimli dikilitaşlar hayvan kabartmalarıyla süslü. Kazılar 1995’ten beri sürüyor ve alan 2018’de UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alındı.

İnsanlık tarihini anlatan kitaplar uzun süre hep aynı sırayı izledi: önce tarım başladı, sonra insanlar köylere yerleşti. Üretim artınca boş zaman doğdu ve en sonunda din, sanat ve büyük taş yapılar ortaya çıktı.

Göbeklitepe bu sıralamayı alt üst etti.

Şanlıurfa’nın yaklaşık 18 kilometre kuzeydoğusundaki bu höyükte, yani toprak tepede, yaklaşık 12 bin yıl önce dev taş yapılar kurulmuş. Ortadaki en büyük T biçimli dikilitaşların boyu 5,5 metreyi, ağırlığı 8–10 tonu buluyor ve üzerlerinde hayvan figürleri var. O sırada yazı yok. Metal yok. Çömlek bile yok.

Göbeklitepe 2018’de UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alındı. Kazılar 1995’ten beri sürüyor ama hala yolun başındayız. Toprağın altını ölçen jeofizik taramalar, en az 15 anıtsal yapı ve 200’den fazla dikilitaş daha olduğunu gösteriyor. Alan sorumlularına göre kazıların 150 yıl daha sürmesi bekleniyor.

Yani bugün gördüğünüz, Göbeklitepe’nin yalnızca küçük bir parçası.

Önce Şunu Bilin: Göbeklitepe Hakkındaki Bilgimiz Şu Anda Değişiyor

Bu yazıyı okurken aklınızda tutmanız gereken en önemli şey şu.

1995–2014 arasında kazıları yöneten Klaus Schmidt, Göbeklitepe’yi bir tapınak olarak görüyordu: avcı-toplayıcı grupların yalnızca tören için kurduğu bir yer. “Tarihin sıfır noktası” ve “dünyanın ilk tapınağı” sözleri buradan çıktı. Uzun yıllar burada kimsenin yaşamadığı, insanların yalnızca belli zamanlarda toplanıp ritüel yaptığı düşünüldü.

Son yıllarda bu tablo değişmeye başladı.

Kazılarda, büyük yapılarla aynı dönemde kullanılmış konutlar da çıktı. Taş Tepeler Projesi Koordinatörü ve Göbeklitepe Kazı Başkanı Prof. Dr. Necmi Karul’a göre, ortak yapılarla evlerin aynı anda kullanılması, buranın insanların yaşadığı bir yerleşim de olduğunu gösteriyor. Ağustos 2026’da koruma çatısının kuzeyindeki yeni kazı alanında bulunan dörtgen planlı yapılar bu fikri daha da güçlendirdi.

Yani Göbeklitepe büyük ihtimalle hem tapınak hem yerleşim. İnsanlar buraya yalnızca toplanmak için gelmiyor, burada yaşıyordu da.

Bunu bilerek gezdiğinizde alanı bambaşka görürsünüz. İnternetteki Göbeklitepe yazılarının çoğu hala eski yoruma göre yazıldığı için, bu farkı bilmek sizi birkaç adım öne taşır.

1. D Yapısı

Göbeklitepe D Yapısı'nın merkezindeki iki büyük T biçimli dikilitaş

Göbeklitepe’nin en iyi korunmuş ve en etkileyici yapısı. Yuvarlak bir plan düşünün: çevrede bir taş duvar, duvara gömülü dikilitaşlar ve tam ortada iki dev dikilitaş.

Burada neye bakmalı?

Merkezdeki iki taşın konumuna bakın. Bu ikili çevredeki taşlardan belirgin biçimde daha yüksek ve yapının tam ortasında yan yana duruyor. Çevredeki taşlar da dar yüzlerini ortaya dönmüş biçimde dizilmiş.

Yani burası sıradan bir oda değil, bir toplanma düzeni. Ortada iki büyük figür, çevrede onlara dönük küçükler. Sınıfta öğretmene dönük sıralar gibi: mimari, kimin önde olduğunu açıkça gösteriyor.

D Yapısı’nın birebir ölçekli canlandırması Şanlıurfa Arkeoloji Müzesi’nde. Buraya gelmeden önce orayı gezmenizi öneririm, çünkü örenyerinde kabartmalara yakından bakma imkanınız olmuyor.

2. Merkezi Dikilitaşlar: Aslında İnsan Onlar

Göbeklitepe'deki T biçimli dikilitaşlar
Göbeklitepe, Şanlıurfa.

Göbeklitepe’de fark etmesi en zor ayrıntı bu. Ama bir kez gördünüz mü, her şeye başka gözle bakarsınız.

T biçimi rastgele seçilmemiş. Taşların yan yüzlerine bakın: kollar var. Alt bölümde karnın üzerinde birleşen eller ve parmaklar, belde ise kemer ve peştamal işlenmiş.

Burada neye bakmalı?

Şimdi yatay üst bölüme bir de baş gözüyle bakın. T biçimi birden sütun olmaktan çıkar ve kollarını önünde kavuşturmuş, ayakta duran devasa bir insan figürüne dönüşür.

Ama yüz yok. Göz, burun, ağız hiçbirinde işlenmemiş. Bu bilerek yapılmış gibi görünüyor: karşımızda belli bir kişi değil, soyutlanmış bir varlık var. Bir tanrı mı, bir ata mı, bilmiyoruz.

Bu yüzsüz figürlerin yanında, aynı dönemden yüzü olan bir heykel de var: Şanlıurfa Arkeoloji Müzesi’ndeki Balıklıgöl Heykeli. İkisini yan yana düşünmek, Neolitik dönemde, yani ilk yerleşik toplulukların çağında insanların kendilerini nasıl tasvir ettiğine dair çok şey söylüyor.

3. C Yapısı

Göbeklitepe C Yapısı: iç içe geçmiş taş duvar halkaları ve ortadaki T biçimli dikilitaşlar

Alanın en büyük yapılarından biri. Gözünüze ilk çarpan, iç içe geçmiş duvar halkaları olacak. Yapı farklı dönemlerde yeniden düzenlenmiş gibi görünüyor.

Burada neye bakmalı?

İç içe duvar halkalarına bakın. Bunlar yapının tek seferde kurulmadığını gösteriyor: kullanılmış, yeniden düzenlenmiş, küçültülmüş ya da büyütülmüş.

Bu ayrıntı önemli. Çünkü Göbeklitepe’yi tek bir anda kurulmuş bir anıt gibi değil, yüzyıllar boyunca kullanılmış ve değiştirilmiş bir yer gibi düşünmemiz gerektiğini hatırlatıyor. Kuşaktan kuşağa elden geçen eski bir ev gibi.

4. A ve B Yapıları

Göbeklitepe'de dairevi planlı A ve B yapılarının dikilitaşları

GT1 alanındaki dört yuvarlak yapının diğer ikisi. D ve C kadar büyük değiller ama aynı düzeni paylaşıyorlar: çevre duvarı, duvara gömülü dikilitaşlar ve ortada iki büyük taş.

Burada neye bakmalı?

Tekrara bakın. Dört yapının da aynı planı izlemesi tesadüf olamaz; ortada bir kural var. On iki bin yıl önce, yazısı olmayan bir toplumda birkaç yapıyı aynı plana göre kurabilmek ciddi bir örgütlenme ister.

Bu taşları kayadan kesmek, taşımak, dikmek ve süslemek için çok sayıda insanın uzun süre birlikte çalışması gerekiyordu. Göbeklitepe’nin asıl şaşırtıcı yanı belki de taşlar değil, onları diken toplumsal düzen.

5. Tilki Kabartmaları

Göbeklitepe B Yapısı'ndaki dikilitaşta sıçrar biçimde betimlenmiş, dişleri görünen tilki kabartması

Göbeklitepe’de en sık karşınıza çıkacak hayvanlardan biri. Dikilitaşların üzerinde yandan görünüyor, çoğu zaman ağzı açık ve dişleri ortada.

Bu kabartmalarda neye bakmalı?

Dişlere bakın. Bu tilki masallardaki sevimli hayvan değil; saldırgan, tehditkar bir duruşu var.

Nerede durduğuna da dikkat edin: D Yapısı’ndaki merkezi dikilitaşlardan birinde tilki insan biçimli taşın kolunun üzerinde duruyor. Yani hayvanla insan figürü arasında doğrudan bir bağ kurulmuş.

6. Yılan, Akrep ve Örümcek

Göbeklitepe'nin 43 numaralı Akbaba Taşı: üstte çanta biçimli motifler, altta akbaba, kuşlar ve başka hayvan kabartmaları

Göbeklitepe’deki sembolleri anlamanın anahtarı bu üçlüde saklı.

Bu kabartmalarda neye bakmalı?

Hangi hayvanların seçildiğine bakın. Bir de hangilerinin seçilmediğine.

Kazılarda bulunan kemikler, Göbeklitepe’de en çok avlanıp yenen hayvanın ceylan olduğunu, onu yaban sığırı ve yaban domuzunun izlediğini gösteriyor. Ama taşlarda ceylan neredeyse hiç yok. Öne çıkanlar yılan, akrep, örümcek, tilki, akbaba. Hepsi zehirli, tehlikeli ya da ölümle ilişkili hayvanlar.

Bu bir av sahnesi değil. Karşımızda korkuyu ve gücü anlatan bir resim dili, bir korku ve güç ikonografisi var. Neolitik insanın kafasındaki sembol dünyasına açılan en somut kapı bu duvarlar.

7. Akbaba ve Kuş Figürleri

Göbeklitepe kabartmalarının en çok tartışılan grubu. Akbabalar, turnalar ve başka kuşlar farklı taşlarda karşınıza çıkıyor.

Bu kabartmalarda neye bakmalı?

Kanatların duruşuna bakın. D Yapısı’nda “Akbaba Taşı” diye bilinen dikilitaşta akbaba kanatlarını açmış, yanında da yuvarlak bir nesne var.

Bu tür sahneler, Neolitik Anadolu’daki ölü gömme uygulamalarıyla ilişkilendiriliyor: ölünün bedeni kuşlara bırakılıyor, kemikler daha sonra toplanıyordu. Benzer akbaba sahnelerini Çatalhöyük’ün duvar resimlerinde, bugün Anadolu Medeniyetleri Müzesi’nde de görebilirsiniz.

Yani benzer semboller yaklaşık iki bin yıl sonra, yüzlerce kilometre batıda hala yaşıyor.

8. Kabartma Teknikleri

Göbeklitepe'de hayvan kabartmalı T biçimli dikilitaş
Göbeklitepe’de kabartmalı bir dikilitaş, Şanlıurfa. Fotoğraf: Teomancimit, CC BY-SA 3.0.

Alanı gezerken kabartmaların hepsinin aynı biçimde yapılmadığını fark edeceksiniz. Bazıları taşın yüzeyinden belirgin biçimde dışarı çıkıyor, bazıları ise ince çizgiler halinde yüzeye yakın duruyor.

Burada neye bakmalı?

Derinlik farkına bakın. Yüksek kabartmada figürün çevresindeki taş oyulup atılıyor ve figür öne çıkıyor. Alçak kabartmada ise yalnızca yüzey işleniyor. İkisi farklı emek, farklı ustalık demek.

Ve şunu unutmayın: metal alet yok. Bütün bu kabartmalar çakmaktaşı ve taş aletlerle yontuldu. Tek bir dikilitaşın bitmesi büyük ihtimalle aylar sürüyordu.

9. GT1: Beyaz Çatılı Ana Alan

Göbeklitepe GT1 kazı alanını örten beyaz koruma çatısı ve yürüyüş platformu

Ziyaretçilerin yıllardır gezdiği bölüm burası. Dört yuvarlak anıtsal yapı (A, B, C ve D) beyaz koruma çatısının altında ve yürüyüş platformundan izleniyor.

Burada neye bakmalı?

Platformda acele etmeyin. Aynı yapıya farklı noktalardan bakın; açı değiştikçe hangi taşta hangi kabartma olduğunu daha iyi seçersiniz.

Dürbününüz varsa yanınıza alın. Kabartmalar uzakta kalıyor ve çıplak gözle ayrıntıları kaçırmak çok kolay.

10. GT2: Yeşil Çatılı Yeni Alan

GT1’in hemen kuzeybatısında, yeşil çatıyla örtülü ikinci kazı alanı. Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın “Geleceğe Miras Projesi” kapsamında ahşap bir ziyaretçi platformu kurularak ziyarete açılması planlandı. Kazılar burada da sürüyor.

Kazı Başkanı Necmi Karul, ziyaretçi sayısının her yıl arttığını söylüyor. Alanın daha rahat ve daha anlaşılır gezilebilmesi için yürüyüş yollarını yenilemişler ve yeni ziyaret rotaları oluşturmuşlar.

Burada neye bakmalı?

T biçimli dikilitaşlara bakın, bu kez daha yakından. GT2 düzenlemesinin amacı da tam buydu: hayvan figürlü taşları yakından görebilmeniz.

Bir de kazının kendisine bakın. Çalışmalar sürdüğü için burada arkeologları iş başında görme şansınız var.

11. Çatının Kuzeyi: 2026’da Açılan Yeni Kazı Alanı

2026 kazı sezonunda, ana alandaki çalışmalar sürerken koruma çatısının kuzeyindeki yeni bir alanda da kazıya başlandı. Yaklaşık 1500 metrekarelik bu alanda daha önce zeytin ağaçları vardı; ağaçlar başka bir yere taşındı ve toprak kazıya hazırlandı.

Burası erozyona, yani yağmur ve rüzgarla toprağın aşınmasına açık bir yer. Bu yüzden duvarların üst kısımları çok önce yıpranıp gitmiş ve yapılara, hatta bazı tabanlara yüzeyin hemen altında ulaşıldı.

Burada neye bakmalı?

Kazının kendisine bakın. Karul’un anlattığına göre yeni alanı çevreleyen yürüyüş yolu, ziyaretçilerin çalışmaları ve yeni buluntuları yakından izleyebileceği biçimde planlandı. Gittiğinizde bu yolun açık olup olmadığını girişte sorun.

Bunu bilerek gitmek önemli: şu anda, siz oradayken, Göbeklitepe hakkında bildiklerimiz değişiyor. Çok az arkeolojik alanda bu hissi yaşarsınız. Efes’i ya da Troya’yı gezerken hikaye büyük ölçüde yazılmıştır. Göbeklitepe’de ise kalem hala oynuyor.

12. Dörtgen Planlı Yapılar: İkinci Evre

Göbeklitepe'nin ikinci evresine ait dörtgen planlı yapı kalıntıları

Yazının başında anlattığım yorum değişikliğinin elle tutulur karşılığı bu. Göbeklitepe’nin ikinci evresine, yani MÖ 9. binyıla, bundan yaklaşık 10-11 bin yıl öncesine tarihlenen dörtgen planlı yapıların benzerleri daha önce GT1 alanında bulunmuştu. 2026’da çatının kuzeyindeki yeni alanda da yüzeyin hemen altından yenileri çıktı.

Prof. Dr. Necmi Karul’a göre bu yeni yapılarda dikilitaş geleneği zayıflamış, taşların sayısı azalmış. İçlerinin düzeni ise, ilk izlenimlere göre, konut amacıyla kullanılmış olabileceklerini düşündürüyor. Kesin sonuç için yapıların içinden alınan toprak örneklerinin incelenmesi bekleniyor.

Burada neye bakmalı?

Planlardaki farka bakın. Büyük anıtsal yapılar dairevi, sonraki evrenin yapıları dörtgen. Bu mimarlık tarihinde büyük bir eşik. Yuvarlak bir kulübeye oda ekleyemezsiniz ama dörtgen odaları yan yana dizebilir, büyütebilir, bölebilirsiniz. Yani dörtgen, kalıcı yerleşimin mimarisi.

Göbeklitepe tam bu eşiğin üzerinde duruyor.

13. Höyüğün Kendisi: Yapılar Nasıl Gömüldü?

Göbeklitepe’nin en büyük gizemlerinden biri, bu yapıların nasıl korunduğu sorusunda saklı.

Yuvarlak yapılar bir süre sonra toprak ve molozla dolmuş, üzerleri kapanmış. Bu sayede on bin yılı aşkın süre bozulmadan kalmışlar. Bugün bu taşları görebiliyorsak, sebebi bu.

Burada neye bakmalı?

Tepenin kendisine bakın. Göbeklitepe adını veren tepe doğal bir oluşum değil; tamamen insan eliyle birikmiş yapay bir höyük.

Peki yapılar nasıl gömüldü? Klaus Schmidt bunun bilerek yapılmış bir kapatma olduğunu düşünüyordu. Sonraki araştırmalar ise dolgunun en azından bir kısmının, yamaçtan kayan moloz gibi doğal yollarla oluşmuş olabileceğini söylüyor. Tartışma hala sürüyor.

14. Koruma Çatısı ve Ziyaret Düzeni

Alanın üzerindeki büyük beyaz çatı yapıları yağmurdan ve güneşten koruyor. Gezi yerden yükseltilmiş yürüyüş platformlarından yapılıyor.

Burada neye bakmalı?

Koruma ile görme isteği arasındaki dengeye bakın. Öncelik arkeolojik alanın korunması olunca, ziyaretçi taşlara yaklaşamıyor.

Bu hayal kırıklığı yaratabilir. Ama öbür seçeneği düşünün: yılda yüz binlerce kişinin on bir bin yılı aşkın kireçtaşı kabartmaların arasında dolaşması, o kabartmaların birkaç on yılda yok olması demekti.

15. Harran Ovası Manzarası

Son maddeyi bir yapıya değil, tepenin kendisine ayırmak gerekiyor. Göbeklitepe düz bir arazide değil, Germuş Dağları’nın en yüksek noktalarından birinde kurulmuş. Buradan Harran Ovası’na doğru geniş bir manzara açılıyor.

Burada neye bakmalı?

Çevredeki kireçtaşı düzlüğüne bakın. Dikilitaşlar uzaktan getirilmedi; hemen bu düzlükten kesildi. Batıdaki taş ocağında yaklaşık 7 metre uzunluğunda, yarım bırakılmış bir dikilitaş hala yerinde yatıyor. Göbeklitepe’de bulunan en büyük örnek bu.

Yani yerin seçilmesinde taşın yakın olması da rol oynamış. Ama tepe aynı zamanda ovaya tepeden bakıyor. Göbeklitepe’yi kuranlar, yaptıklarının uzaktan görünmesini de istemiş olabilir. Manzaraya bakarken bir düşünün: on bir bin yıl önce bu ovadan yukarı bakan biri ne görüyordu?

Göbeklitepe Gerçekten “Dünyanın İlk Tapınağı” mı?

Bu tanımı her yerde duyarsınız ama artık dikkatli kullanmak gerekiyor.

Doğru olan: Göbeklitepe bilinen en eski anıtsal yapı topluluklarından biri ve henüz tarım yapmayan bir toplum tarafından kuruldu. Bu, insanlık tarihi açısından olağanüstü bir şey.

Tartışmalı olan: Burasının yalnızca tapınak olduğu. Yeni bulgular, alanın aynı zamanda insanların yaşadığı bir yer olduğunu gösteriyor. Üstelik Taş Tepeler kapsamındaki öbür kazılarda da benzer bir yerleşim düzeni görülüyor.

Bence bu hikayeyi zayıflatmıyor, tam tersine daha da ilginç hale getiriyor. Çünkü artık şunu soruyoruz: tapınak ve ev, kutsal ve gündelik, tören ve yemek… Bu ayrımlar o dönemde gerçekten var mıydı?

Belki de Göbeklitepe’nin bize asıl öğrettiği şey, bu kategorilerin aslında çok yeni olduğu.

Göbeklitepe’yi Nasıl Gezmek Gerekir?

Ziyaret karşılama alanından başlıyor; oradan kazı bölgesine düzenli servis çalışıyor. Otopark ve dinlenme alanları da var.

Önerdiğim sıra: karşılama alanı ve tanıtım bölümü → servis → GT1 platformu (D, C, A, B yapıları) → GT2 → çatının kuzeyindeki yeni kazı alanı → manzara

Alan gezisi 1–1,5 saat sürüyor. Ama asıl önerim şu: önce müzeye gidin. Şanlıurfa Arkeoloji Müzesi’ndeki D Yapısı canlandırmasını ve özgün dikilitaşları gördükten sonra buraya gelirseniz, platformdan neye baktığınızı bilirsiniz.

Müze mi önce, Göbeklitepe mi?

Müze önce. Örenyerinde yapılar koruma çatısının altında ve yürüyüş platformundan, belli bir mesafeden izleniyor; kabartmalara yaklaşamıyorsunuz. Şanlıurfa Arkeoloji Müzesi’nde ise D Yapısı gerçek ölçekte canlandırılmış ve özgün dikilitaşların birkaç adım önünde durabiliyorsunuz. Sırayı tersine çevirirseniz örenyerinde neye baktığınızı çözemeyebilirsiniz.

Ne kadar sürede gezilir, ne giymeli?

Alan gezisi 1–1,5 saat. Platformlarda yürümeniz gerekiyor ve gölge az; şapka, su ve rahat ayakkabı şart. Yaz aylarında öğle saatleri çok sıcak oluyor, sabah erken ya da ikindiden sonra gitmek daha iyi. Dürbün getirirseniz kabartmaları çok daha iyi seçersiniz.

Karahantepe ile aynı gün gezilir mi?

Gezilir, hatta gezilmeli. Karahantepe, Göbeklitepe ile aynı Taş Tepeler projesinin parçası ve ziyarete açık. İkisini aynı güne koyup akşam Şanlıurfa’ya dönebilirsiniz. Müzeyi de eklerseniz iki tam gün ayırın: bir gün müze ve şehir, bir gün örenyerleri.

Göbeklitepe Ziyaret Bilgileri

Adres: Dağeteği Mahallesi, Örencik Köyü sınırları, Şanlıurfa. Şehir merkezine yaklaşık 18 kilometre.

Ziyaret saatleri: Örenyeri yılın her günü açık. Gişe kapanışı, alan kapanışından yarım saat önce oluyor; saatler mevsime göre değişiyor, yaz döneminde akşam saatlerine kadar açık kalıyor. T.C. vatandaşları için Müzekart geçerli. Güncel saatler ve ücretsiz ya da indirimli giriş koşulları için gitmeden önce Türkiye Müzeleri sitesine bakmanızı öneririm.

Karşılama alanından kazı bölgesine düzenli servis çalışıyor, otopark ve dinlenme alanları mevcut.

🧭 Gezmeye gidecekseniz: Bir Dakikada Geziyorum’daki Göbeklitepe gezi rehberi rotayı, ziyaret ipuçlarını ve çevrede görülecek yerleri anlatıyor.

Kısaca Göbeklitepe

ŞehirŞanlıurfa
KonumÖrencik Köyü, merkeze yaklaşık 18 km
DönemNeolitik, yaklaşık 12 bin yıl önce
UNESCO Dünya Mirası2018
Kazı başlangıcı1995
Kazı başkanıProf. Dr. Necmi Karul (1995–2014: Klaus Schmidt)
En büyük dikilitaşlar5,5 metre, 8–10 ton
Gezilebilen alanlarGT1 (A, B, C, D yapıları) ve GT2
Toprak altında tespit edilenEn az 15 anıtsal yapı, 200’den fazla dikilitaş
Önerilen süre1–1,5 saat
Kapalı günYok
MüzekartGeçerli

Göbeklitepe’den ayrılırken aklınızda taşlar kalmıyor. Bir soru kalıyor.

Henüz tarla yokken, köy yokken, yazı yokken insanlar neden bir araya gelip tonlarca ağırlıktaki taşları kesti ve bir tepeye dikti? Neden üzerlerine tilkiler, yılanlar, akbabalar kazıdılar? Neden kendi bedenlerini taşa yontup dev figürlere dönüştürdüler?

Eski açıklama şuydu: önce karnımızı doyurduk, sonra düşünmeye başladık. Göbeklitepe bu sırayı tersine çeviriyor. Belki insanları bir araya getiren şey tarla değildi. Belki önce sembol geldi, ekmek sonra.

Bu sorunun cevabı hala yazılıyor. Toprağın altında en az on beş yapı ve iki yüzden fazla dikilitaş daha bekliyor. Kazıların daha yüz elli yıl sürmesi bekleniyor.

Yani sanat tarihinin ilk sayfası daha tamamlanmadı.

Buradan çıkan eserler için Şanlıurfa Arkeoloji Müzesi, bölgedeki diğer Neolitik alanlar için Taş Tepeler, Anadolu’nun sonraki katmanları için Çatalhöyük, Anadolu Medeniyetleri Müzesi ve Hattuşa yazılarıma, Türkiye’deki tüm müzeler için Türkiye Müzeleri Rehberi’ne bakabilirsiniz.

Bu Ay Nereye?

İlknur Acar'dan aylık kültür ve gezi rehberi: o ay görülecek sergiler, gezi rotaları, tiyatro ve etkinlikler. Ayda bir e-posta; istediğin an tek tıkla ayrılabilirsin.

Benzer Gönderiler